17 Ιαν 2018

«Το όνομα είναι η ψυχή μας» Α.Παπανδρέου


            Με πίεση και εντολή του ξένου παράγοντα (Η.Π.Α κ.λ.π) η ελληνική κυβέρνηση σπεύδει να κλείσει το εθνικό ζήτημα, που αφορά την ύπαρξη Κράτους στα βόρεια σύνορα μας, με το όνομα της «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ», που συνδέεται με αλυτρωτικούς σκοπούς, λόγω της ύπαρξης μακεδονικού Έθνους, που υποτίθεται εκπροσωπούν τα Σκόπια !
            Ο πυρήνας του προβλήματος παραμένει ο ίδιος. Το όνομα χρησιμοποιείται στο παρόν και θα χρησιμοποιηθεί και στο μέλλον, για την υποστήριξη αυτού του πλαστού και κλεμμένου αφηγήματος.
            Οι διαφανείσες μέχρι τώρα προθέσεις της Κυβέρνησης να συμφωνήσει στο όνομα «ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», αποτελεί «εθνικό αυτοχειριασμό» και βρίσκεται στον αντίποδα της διατυπωθείσας εθνικής θέσης στο συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών στη δεκαετία του 90’, περί μη αποδοχής ονόματος που θα περιέχει τον όρο «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ». Βρίσκεται ακόμα και σε αντίθεση με την συμβιβαστική θέση του Βουκουρεστίου, που ομιλούσε για σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό  και ρητή αποδοκιμασία των αλυτρωτικών διακηρύξεων και της υπάρξεως του Μακεδονικού έθνους, που έχουν διατυπωθεί στο Σύνταγμα του γειτονικού κράτους, κατά πλήρη πλαστογράφηση της ιστορίας και της πολιτιστικής πραγματικότητας. Θεωρούμε αυτονόητη, την αποκήρυξη οποιούδηποτε αλυτρωτισμού από την πλευρά των Σκοπίων (FYROM) ΠΡΙΝ από οποιαδήποτε "λύση".
             Τέλος ο δημόσιος «διάλογος» για αυτό το εθνικό θέμα αφενός χρησιμοποιείται ως «επικοινωνιακή ομπρέλα» αποπροσανατολισμού από τα βαρύτατα μνημονιακά μέτρα που ψηφίζονται από την κυβερνητική πλειοψηφία και οδηγούν την πλειοψηφία του λαού στη βύθιση και αφετέρου επιτελεί υπονομευτικό ρόλο σε μια σοβαρή εθνική διαπραγμάτευση που θα έπρεπε να ακολουθείται με κίνδυνο στο «τέλος της ημέρας» να υπάρξουν αρνητικές εθνικές συνέπειες.
             Συμπερασματικά η θέση μας για το θέμα αυτό είναι ότι η Ελλάδα δεν μπορεί και δεν πρέπει να αναγνωρίσει στα βόρεια σύνορα της, Κράτος με όνομα που να περιέχει τον όρο «Μακεδονία», γιατί παραχωρώντας η ίδια το όνομα αυτό στο γειτονικό Κράτος θα απωλέσει κάθε δυνατότητα αντίδρασης σε μια μελλοντική αμφισβήτηση κυριαρχικών της δικαιωμάτων, που θα προέρχεται από αυτήν την πράξη.           
 «Πρωτοβουλία  της 14ης Μάη»

14 Ιαν 2018

AΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΩΝ ΛΕΞΕΩΝ αφενός,νεοελληνική ΑΓΛΩΣΣΙΑ αφετέρου (ΠΑΡΟΝ 14 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018)


Πλήρης επί των ημερών μας, η σύγχυση περί το σύγχρονο «Γλωσσικό».

Πριν λίγα χρόνια είχαμε την (αποτυχημένη ευτυχώς) προσπάθεια της τότε υπουργού Α(νευ) Παιδείας, να μαθαίνουν τα παιδιά την Αγγλική από την πρώτη τάξη του Δημοτικού!
 
Ήτοι, πριν καν να μάθουν στοιχειωδώς την ελληνική, θα ψευτο-μαθαίνουν και την αγγλική καθομιλουμένη...

Παιδάκια «Δίγλωσσα», ήτοι ΑΓΛΩΣΣΑ, σε έναν κόσμο παγκοσμιοποιημένο, διαμορφωμένα χωρίς Γλώσσα και Συνείδηση, με ένα bare-code νούμερο. «Είμαι το νούμερο οκτώ, όλοι με ξέρουν με αυτό, κι εγώ ξεχνώ πιο είναι - πιο είναι το όνομα μου». 

Σταθεροί στις αξίες τους οι «εκσυγχρονιστές» όλων των αποχρώσεων: να μαθαίνουμε όλοι από μικροί την ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ.

Κι΄ας έλεγε ο Εθνικός ποιητής:

"Μήγαρις έχω άλλα στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;" (Διονύσιος Σολωμός)

Η σύγχυση επιτείνεται με αυτά που συμβαίνουν γύρω από τις λέξεις στην νεοελληνική καθομιλουμένη και το …politically correct : παρατηρούμε μια απαγόρευση των λέξεων…ανάλογη της …πότο-απαγόρευσης στις ΗΠΑ του Μεσοπολέμου.

Νοιώθουμε την απαγόρευση των λέξεων κάθε φορά που κάποιος ξεφεύγει και εκφέρει κάποια από αυτές; 
Ζαβός, σακάτης, στραβός, γκαβός, ντιγκιντάγκας, πουτάνα, θεόχοντρη, καμάκι… 

Λοξές ματιές προκύπτουν από τους γύρω, συστολή, αυτολογοκρισία, «δεν ήθελα να πω ακριβώς αυτό».
Φτωχαίνει τοιουτοτρόπως το λεξιλόγιο, εκπίπτουν οι λέξεις, συστέλλονται, για ότι δεν θεωρείται mainstream, για ότι δεν εμπίπτει στο politically correct.

- Λέξεις ΑΠΟΣΥΝΑΓΩΓΕΣ δημιουργούν με την πάροδο του χρόνου ένα παράλληλο λεξιλόγιο, έναν κρυμμένο θησαυρό, μια ΠΑΡΑΝΟΜΗ παρακαταθήκη: 
Έθνος, Λαϊκή Κυριαρχία, Πατρίδα, Απελευθέρωση, αρετή. Μπουρλώτο!

 - Εν παραλλήλω δρα ένα Λεξιλόγιο Παραποίησης: 
« Αγορές» αποκαλείται ο αρπακτικός καπιταλισμός,
 «επενδυτές» οι παγκόσμιοι γυρολόγοι της εύκολης αρπαχτής, 
«μεταρρυθμίσεις» η πλήρης αποδόμηση του Κράτους και του Δημόσιου Τομέα.

Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ των ΛΕΞΕΩΝ, ο εξοβελισμός και η ΠΑΡΑΠΟΙΗΣΗ τους Οδηγούν σε μεγαλύτερη ΦΤΏΧΕΙΑ, σε κολοβομένο Πολιτισμό, σε στέρηση ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. 

Η επιχειρούμενη ελληνο-αγγλική διγλωσσία, επιφέρει ΑΓΛΩΣΣΙΑ, επικυριαρχία των «γραμματιζούμενων» πάνω στο «Πόπολο» (και σε αυτόν τον τομέα….). 

Όσοι παραμένουν άγλωσσοι, παραμείνουν αμόρφωτοι, αυτό - καταδικάζονται να είναι προλεταριάτο ή «πρεκαριάτο» εφ΄ όρου ζωής και δη κακοπληρωμένο και ανασφάλιστο. 
Διότι οι λέξεις, όπως η γνώση, είναι δύναμη.

«Χρόνο με τον χρόνο αδειάζουν οι επάλξεις,
στα κάστρα απόμειναν ελάχιστοι φρουροί
νωχελικοί, ράθυμοι, νυσταλέοι
μ΄ αργόσυρτους βηματισμούς περιπολούν
τι προστατεύουν έχουν πλέον λησμονήσει.
Πατρίδα, γλώσσα, Ιστορία,
Λέξεις χωρίς αντίκρυσμα στη μνήμη
Κοινή κενή και κυνική η τάξη η παγκόσμια….»

Παναγιώτη Μαυρίδη: «Εις οιωνός άριστος»)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Αρχιτέκτων- συγγραφέας

ΠΛΑTΕΙΑ ΑΒΒΗΣΥΝΙΑΣ ΣΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΗΣ ΕΡΤ2

Προβλήθηκε την Πέμπτη στις 11 1Ιανουαρίου, από την ΕΡΤ2 στην σειρά "Στέκια" του το ντοκιμαντέρ του αείμνηστου Νίκου Τριανταφυλλίδη για την "Πλατεία Αβησσυνίας" που είχε γυριστεί το 2014.

Μεταξύ του 9ου και 14ου λεπτού, εμφανίζεται ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος που εξηγεί γιατί ονομάστηκε η πλατεία του δημοπρατηρίου στο Μοναστηράκι, ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΒΗΣΣΥΝΊΑΣ.

Κάντε ΚΛΙΚ στις εικόνες και δείτε το στο WEB TV της ΕΡΤ


Ο Γιώργος Παπαγιαννόπουλος (μεταξύ 6ου και 14ου λεπτού στο ντοκιμαντέρ)


Ο Γ.Π. είχε τότε, ήδη σχεδόν ολοκληρώσει την έρευνά το, την οποία μετά και το ταξίδι του στην Αιθιοπία, κατέγραψε στο βιβλίο του

ΑΙΘΙΟΠΙΑ (ΑΒΗΣΣΥΝΙΑ) Ένα μικρό Βυζάντιο στο κέρας της Αφρικής