19 Νοε 2017

Του Έρωτα και του Θανάτου - Της Συμμετοχής και του Αγώνα


1. Ξεκινώ από το αυτονόητο (για μένα): η εξέγερση του Πολυτεχνείου τον Νοέμβρη του 1973 ήταν η αρχή του τέλους της επτάχρονης Δικτατορίας 1967- 1974. Η κατάληψη του Πολυτεχνείου στην Αθήνα (θυμίζω ότι υπήρξαν παράλληλες καταλήψεις σε Θεσσαλονίκη και Πάτρα) αποτέλεσε Απόφαση του Φοιτητικού Κινήματος, έξω από τις κομματικές ντιρεκτίβες. Η «Παραδοσιακή Αριστερά» δεν ήθελε τέτοιες εμπλοκές, η μία μεν πλευρά της, η λεγόμενη Ανανεωτική, λοξοκοίταζε προς την εξαγγελθείσα «Φιλελευθεροποίηση» του Μαρκεζίνη, η δε φιλοσοβιετική αποσκοπούσε στον αποκλειστικό έλεγχο σε ό,τι κινούνταν.

Εξ ου και το περιβόητο άρθρο στο περιοδικό «Πανσπουδαστική» αριθμός 8 του Νοεμβρίου 1973, όπου χαρακτήριζε τους καταληψίες ως προβοκάτορες...! Η βίαια καταστολή της εξέγερσης από την δικτατορία έφτιαξε τον σύγχρονο «Μύθο», τον μύθο της γενιάς μου: το «Πολυτεχνείο».
Θα ακολουθήσει η εγκατάλειψη της Μαρκεζίνιας «Φιλελευθεροποίησης», σκλήρυνση του καθεστώτος με την αντικατάσταση του Παπαδόπουλου από τον Ιωαννίδη, για να φτάσουμε στον τραγικό Ιούλη του 1974, όπου έχουμε δύο, αντιφατικά και αντίθετα σε αισθήματα, γεγονότα: την πτώση της Δικτατορίας, την επιστροφή Καραμανλή και την αποκατάσταση της κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας αφενός, το τραγικό πραξικόπημα στην Κύπρο και την επακόλουθη τουρκική εισβολή στην Μεγαλόνησο και την κατοχή έκτοτε του 37% του εδάφους -έως σήμερα- της Κυπριακής Δημοκρατίας αφετέρου.

►2. Ήταν το Πολυτεχνείο (απλά) μια φοιτητική διαμαρτυρία ή κάτι διαφορετικό; Η Εξέγερση του Πολυτεχνείου, με κορύφωση την 17η Νοέμβρη 1973, είναι η ύψιστη στάση αντίστασης ενάντια σε ένα ξενόδουλο δικτατορικό καθεστώς. Συναντήθηκε το Φοιτητικό Κίνημα με τον Λαϊκό παράγοντα, ήταν η αρχή του τέλους της Δικτατορίας, επέβαλε την απελευθερωτική του διάσταση... Μέχρι στιγμής ο «Μύθος»δεν «ξεπεράστηκε» από τις επόμενες γενιές, παρότι βροντοφώναζαν και καλούσαν στις επετειακές διαδηλώσεις για «της γενιάς τους τα Πολυτεχνεία», μπερδεύοντας τις ιστορικές συνθήκες.

►3. Το «Πολυτεχνείο» εργαλειοποιήθηκε, χρησιμοποιήθηκε από τους επώνυμους, ή, από αυτούς που μέσω αυτού έγιναν επώνυμοι, για να κτίσουν πολιτικές καριέρες. Τούτο δεν αμαυρώνει την Εξέγερση, δεν κατατάσσει όλους τους συμμετέχοντες στην ίδια κατηγορία. Πράγματι, η γενιά του Πολυτεχνείου δεν είναι οι αρκετοί επώνυμοι που εξαργύρωσαν (παρότι είναι και αυτοί). Είναι εκείνοι -οι πολλοί- που έβαλαν την σφραγίδα τους σε μια κορυφαία στιγμή της σύγχρονης πολιτικής Ιστορίας.

►4. Αν υπάρχει ένα νήμα που συνδέει εκείνο το, κάπως μακρινό ήδη, χτες με το σήμερα είναι ότι: ο Αγώνας για εθνική ανεξαρτησία, λαϊκή κυριαρχία, κοινωνική προκοπή και δημοκρατία στην χώρα μας, παραμένει επίκαιρος....

5. Προφανώς, για την επικρατούσα κατάσταση κατά την περίοδο της επτάχρονης Δικτατορίας, πριν τον Νοέμβρη 1973, ισχύουν απόλυτα τα λόγια του ποιητή:

«Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία -μεσούντος κάποιου Ιουλίου-
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».

Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.

Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο» 

(Μανώλης Αναγνωστάκης, «Φοβάμαι»)

του Γ. Παπαγιαννόπουλου
http://www.huffingtonpost.gr

11 Νοε 2017

Διαδικασίες στην «Κεντροαριστερά» : Συμμετοχή και εγρήγορση των Ελλήνων Πολιτών



Παραίτηση, ιδιώτευση, απογοήτευση κυριαρχεί από άκρου εις άκρον στην Χώρα. Ένα πνιγηρό κλίμα επικρατεί σε όλη την Δημόσια σφαίρα, μια επιδερμική αντιμετώπιση όλων των ζητημάτων που εκκρεμούν στην Ελλάδα. Και είναι πάμπολλα. Μια κοινωνία σε διαρκή κρίση, ένας κοινωνικός ιστός που κάθε μέρα διαλύεται όλο και περισσότερο.

Γίναμε πάλι διάσημοι διεθνώς με την λέξη «κωλοτούμπα», δείγμα του πολιτιστικού προϊόντος που παράγει πλέον η Χώρα. Η κοροϊδία συνεχίζεται, εκφωνείτε από τα ποιο επίσημα χείλη:, «Ήρθε η ανάπτυξη, την καλωσορίσουμε! Καλώς ήρθε η ανάπτυξη!» (δια στόματος πρωθυπουργού) … 

Μέσα σ΄αυτήν την πραγματικότητα, έχουμε σήμερα τον πρώτο γύρο εκλογής για τον/την Επικεφαλής της λεγόμενης «Κεντροαριστεράς».Ξεκινώ επισημαίνοντας ότι είναι κατ΄αρχήν θετική η «ανοιχτή διαδικασία εκλογής» του νέου αρχηγού/ πρόέδρου κλπ. ,στο υπό διαμόρφωσιν κόμμα της «Κεντροαριστεράς»/σοσιαλδημοκρατίας/ Κέντρου κλπ. 

Πράγματι, η διαδικασία φαντάζει Δημοκρατική, δικαίωμα ψήφου έχουν όχι μόνο τα μέλη των κομμάτων και κινήσεων που βρίσκονται από κοινού σε αυτό το εγχείρημα , αλλά και φίλοι άρα δυνητικά ο οποιοσδήποτε έλληνας πολίτης ενδιαφέρεται. Και πράγμα επίσης σημαντικό, δύνανται να συμμετέχουν και οι έλληνες εξωτερικού, «λεπτομέρεια» χρήσιμη για την μελλοντική προσπάθεια θέσπισης της δυνατότητας τους να ψηφίζουν από το εξωτερικό στις ελληνικές εκλογές όλων των βαθμίδων.

ΑΛΛΑ. δεν είναι τόσο ρόδινα στο «Βασίλειο της Δανιμαρκίας». Διότι το δικαίωμα Συμμετοχής αρχίζει και τελειώνει εδώ. Ενώ οι δημοκρατικές διαδικασίες, η Συμμετοχή των πολιτών και της βάσης (είναι καλό να) επιδιώκεται, αυτή παραμένει το μοναδικό θετικό στοιχείο.. 

Διότι κατά τα άλλα, δεν έχουν λυθεί τα βασικά:

  1.  Επί ποίου (ανύπαρκτου αυτή την στιγμή) πολιτικού σχηματισμού θα αρχηγεύσει/ προεδρεύσει ο «νικητής»; Θα δεχτούν οι ηττημένοι – ειδικά οι «μεγαλόσχημοι»- το αποτέλεσμα;
  2.  Πως διασφαλίζεται η δράση ή, η μη- δράση των γνωστών μηχανισμών, και αναφέρομαι στον μοναδικό με κάποιες δυνατότητες, μηχανισμό του πάλαι ποτέ ΠΑΣΟΚ;;
  3. Ποια είναι η ιδεολογική ΑΦΕΤΗΡΙΑ του εγχειρήματος όταν καθημερινά διαπιστώνουμε μια ανιστόρητη επιμειξία Σοσιαλδημοκρατίας και Φιλελευθερισμού, δύο ρευμάτων που δεν έχουν και ιδιαίτερη συγγένεια… Βέβαια, στην σημερινή Μνημονιακή Ελλάδα και τα δύο ρεύματα είναι ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΑ καλυπτόμενα από τον μανδύα του «Φιλο-ευρωπαϊσμού»…
  4. H «Κεντροαριστερά», όρος φορτισμένος προδικτατορικά, ήταν Χώρος που πρέσβευε την Εθνική Ανεξαρτησία, την Λαϊκή Κυριαρχία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη. Κατά την διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας 1967- 1974 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΘΗΚΕ, μετακινήθηκε «πιο αριστερά» στον άξονα των πολιτικών δυνάμεων, γέννησε το ΠΑΚ (και την «Δημοκρατική Άμυνα») και με την πτώση της δικτατορίας, στην Μεταπολίτευση, γέννησε και όρθωσε το ΠΑΣΟΚ της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη. Πώς τοποθετούνται οι εννέα υποψήφιοι λοιπόν όσον αφορά την Εθνική Ανεξαρτησία- Λαϊκή Κυριαρχία- Κοινωνική Δικαιοσύνη (Απελευθέρωση); Αποφεύγοντας οποιαδήποτε αναφορά, είναι η απάντηση.
Θα τελειώσω με κάτι χιλιοειπωμένο. Άλλη μια φορά, μπήκε το κάρο πριν από τα άλογα….

Το σημερινό κενό στην Χώρα δεν μπορεί να καλυφθεί από αυτή την νεφελώδη ως προς την κατεύθυνση της,«Κεντροαριστερή» διαδικασία. Η ανάγκη συγκρότησης ενός Δημοκρατικού, αντι-μνημονιακού, αντισυστημικού Φορέα - ΜΕΤΩΠΟΥ παραμένει στην επικαιρότητα…(η «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» ήλθε να υπηρετήσει αυτήν την αναγκαιότητα).
Η επιστροφή στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ αδήριτη ανάγκη

ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ.
Ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Εκ των συντακτών της Ιδρυτικής Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη.

1 Νοε 2017

Με αφορμή τα τελευταία γεγονότα στην Χειμάρρα



Στις (ταραγμένες συνήθως) ελληνο-αλβανικές σχέσεις, κομβικό ρόλο παίζει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΘΝΙΚΗ μειονότητα (Κοινότητα) εντός της Αλβανίας και ιδιαίτερα,η ίδια η επαρχία της Χιμάρας (Χειμάρρας).. Για πολλούς λόγους:
  1. Γιατί μεταπολεμικά, το καθεστώς Χότζα, αφαίρεσε από τα τελευταία χωριά της Χιμάρας το δικαίωμα του να ανήκουν στη “μειονοτική ζώνη”,
  2.  Γιατί η επαρχία της Χιμάρας είναι μια κατ’ εξοχήν παραλιακή περιοχή, όπου ενωμένη με την υπόλοιπη παραλιακή (“μειονοτική”) περιοχή προς το νότο, καταλαμβάνουν το 1/3 της ακτογραμμής του αλβανικού κράτους.
  3. Γιατί ένας ασφαλής τρόπος αφομοίωσης είναι, η κατοχή της γης, η συρρίκνωση του αυτόχθονα και ιστορικού πληθυσμού μέσω του εποικισμού και της μετανάστευσης, η ληστεία των πλουτοπαραγωγικών πηγών του, η υφαρπαγή των στοιχείων που συνθέτουν την πολιτισμική του ιδιαιτερότητα κλπ.
Η Χιμάρα, πάντα αντιμετωπίζονταν εχθρικά από τις δομές του αλβανικού κράτους. 
Αρχικά με τρόπο ενστικτώδη και βίαιο, ενώ με την διοίκηση Ράμα, το ίδιο ανήθικα αλλά κεντρικά σχεδιασμένα.
Η Χιμάρα κρατάει τα σκήπτρα της επικαιρότητας. 
Όχι γιατί εκεί σκοτώνονται και δέρνονται γιατι επιμένουν να μιλούν την γλώσσα τους. Όχι γιατί εκεί επιμένουν να σηκώνουν τη γαλανόλευκη ακόμα και στους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Όχι γιατί εκεί τιμούν τις παραδόσεις τους. 
Όχι γιατι εκεί οι ίδιοι οι Χιμαραίοι διακηρύσσουν την καταγωγή και τη συνείδησή τους. 
Μα γιατί εκεί επιμένουν να αντιστέκονται. 
Γιατί εκεί επιμένουν να μη θέλουν να μετατραπούν σε θλιβερούς ιθαγενείς που τους ξεγελάνε οι αποικιοκράτες με καθρεφτάκια και χάντρες.
Σήμερα το πανηγύρι των κατεδαφίσεων “αυθαιρέτων” ξαναξεκίνησε. “Αυθαίρετα” που τυχαίνει να ανήκουν μόνον σε ντόπιους. “Αυθαίρετα” που κάποια απο αυτά είναι χτισμένα πριν τη δημιουργία του αλβανικού κράτους και κυρίως “αυθαίρετα” γιατί αυτό το κράτος των Τιράνων αρνείται να χορηγήσει τους τίτλους ιδιοκτησίας που υποχρεούται. 
Και αυτό διότι όταν η ιδιωτική περιουσία περιήλθε αναγκαστικά στις κολεκτίβες του Χότζα, στα καταστατικά τους υπήρχε η πρόβλεψη, σε περίπτωση διάλυσής τους, την επιστροφή των περιουσιών στους ιδιοκτήτες τους.
Όμως τα σχέδια αναπλάσεων δεν έχουν πάντα αγαθό σκοπό. 
Όπως αυτή του αφεντικού του Έντυ Ράμα που συντάραξε την Κωνσταντινούπολη το 2013. 
Η “ανάπλαση” στο κέντρο της Χιμάρας, στοχεύει την κατεδάφιση μικρών κτηρίων ή επιχειρήσεων ντόπιων και φυσικά την προστασία των πολυκατοικιών όπου διαμένουν κυρίως οι έποικοι και οι οποίες κτίστηκαν σε μια άλλη “ανάπλαση” που έγινε από το καθεστώς Χότζα, πριν από μισό περίπου αιώνα και με θύματα πάλι οικίες ντόπιων (αλλά και μνημείων του παρελθόντος). 
Η ανάπλαση εκτός κέντρου είναι πιο ωμή: πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες της χώρας, του πρωθυπουργικού περιβάλλοντος, άτομα με σκοτεινό παρελθόν και αβέβαιο μέλλον, με αθέμητα μέσα, καταπατούν ιδιοκτησίες και χτίζουν. Χ
τίζουν από βίλες μέχρι “τουριστικά” συγκροτήματα μαζικής υποδοχής εποίκων: στον Δραλέο, τον Περίβολο, τον Άγιο Θεόδωρο, το Γιάλι (Αιγιαλός), το Κηπαρό κ.ά.
Γιατί αυτός είναι ο στόχος τους. Ο ντόπιος πληθυσμός, περιθωριοποιημένος και βουβός. Ο ντόπιος ξένος στον τόπο του και ο ξένος, αφέντης!

Γα την "Πρωτοβουλία 14ης Μάη" ο σεβασμός όλων των Δικαωμάτων της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ μειόνοτητας (Κοινότητας) στην Αλβανία, κατοχυρωμένων από το Αλβανικό Σύνταγμα , είναι Ακρογωνιαίος λίθος για την ύπαρξη των Ελληνο-αλβανικών σχέσεων.-Για την "Πρωτοβουλία 14ης Μάη" η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ όλων των Ελλήνων εκτός της Ελληνικής Επικράτειας, είτε ζουν σαν Αναγνωρισμένες μειονότητες -όπως στην Αλβανία- είτε ως Διασπορά, αποτελεί ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ.

1η Νοέμβρη 2017 

"Πρωτοβουλία 14ης Μάη"


28 Οκτ 2017

Για το ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940



28η Οκτωβρίου. Εθνική εορτή. Ημέρα Μνήμης, απόδοσης Τιμών, περισυλλογής.

Κορυφαία στιγμή στην πορεία του νέο-Ελληνικού Έθνους, από τότε που (ξανα)απέκτησε την Ανεξαρτησία του, μετά την Επανάσταση του 1821.

To ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940, παραμένει μια ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗΣ στιγμή του Ελληνισμού στον 20 αιώνα. Τόσο ως πράξη Αντίστασης στον ξένο εισβολέα, εν προκειμένω στον Ιταλικό φασισμό, όσο και ως πράξη εθνικής αυτοπεποίθησης. (τον τελευταίο χαρακτηρισμό σημειώνει σε άρθρο του στην «Καθημερινή» της Κυριακής ο Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος).

Ο εορτασμός της ημέρας ΕΝΑΡΞΗΣ του πολέμου για την Ελλάδα, σε αντίθεση με τους λοιπούς ευρωπαίους που εορτάζουν την ημερομηνία λήξης του, έρχεται να ΥΠΟΓΡΑΜΜΙΣΕΙ τον Εθνικό, Παλλαϊκό χαρακτήρα του ΟΧΙ, την έναρξη του Αντιφασιστικού αγώνα ενάντια στις δυνάμεις του Άξονα, την εθνική περηφάνια και ΕΝΟΤΗΤΑ του Λαού μας που νίκησε στα Ηπειρωτικά βουνά και στα βουνά της Αλβανίας τον ιταλικό φασισμό, έγραψε το Έπος της Αλβανίας. Αρχή των όσων θα ακολουθούσαν σε λίγο, όταν η Ελλάδα, μετά την εισβολή των Γερμανικών χιτλερικών δυνάμεων τον Απρίλη 1941–αλλά και των σύμμαχών τους Βουλγάρων, θα βρεθεί υπό τριπλή Γερμανο-Ιταλο-Βουλγαρική κατοχή.

Ο ελληνικός στρατός, οι έλληνες έφεδροι κι΄ εθελοντές, δεν πήγαν στον πόλεμο για να ηττηθούν, αλλά για να νικήσουν! Δείγμα Πατριωτισμού και περηφάνιας, δείγμα πίστης στην τότε κοινωνία που δεν δεχόταν να κατακτηθεί. Τεράστια συνεισφορά στους Συμμάχους που πολεμούσαν ενάντια στον Άξονα, ουσιαστικά η πρώτη ΗΤΤΑ των φασιστών.

Να γιατί η –περίεργη τουλάχιστον- προσπάθεια «αντικατάστασης» της 28ης Οκτωβρίου του ΟΧΙ, με άλλες ημερομηνίες όπως η Απελευθέρωση της Αθήνας στις 12 Οκτώβρη 1944, χωρίς να υποτιμούμε την σημασία της, ΥΠΟΝΟΜΕΥΟΥΝ το Πνεύμα της Εθνικής εορτής, ΕΥΝΟΟΥΝ την περαιτέρω ΚΑΜΨΗ του Εθνικού, Παλλαϊκού Νοήματος του ΟΧΙ της 28ης…


Ψηλά οι Σημαίες!

23 Οκτ 2017

To ταξείδι του κ.Πρωθυπουργού στις ΗΠΑ και ο άτακτος Ερντογάν

Σε καλή χρονική στιγμή, άλλως σε καλή συγκυρία, πραγματοποιήθηκε το ταξείδι του Έλληνα πρωθυπουργού στις ΗΠΑ. 
Πραγματοποιήθηκε σε μια στιγμή που η γεωπολιτική σημασία της χώρας μας παραμένει σταθερή με τάση «ανόδου» στην εκτίμηση των Δυτικών χωρών- και της Υπερδύναμης. 
Την ίδια στιγμή, η γεωπολιτική σημασία της γείτονος Τουρκίας γεννά ερωτηματικά, λόγω της στάσης της τουρκικής ηγεσίας και πρωτίστως του «κουμπάρου» μας Ταγίπ Ερντογάν. Η αστάθεια που δημιουργεί η πολιτική της στην περιοχή, ευρισκόμενη σε κόντρα με όλες τις γειτονικές τις χώρες όσο και η επαμφοτερίζουσα σχέση με την Ρωσία, πιθανά να βοηθήσουν σε μια –περιορισμένη- δική μας αναβάθμιση. 
Υπό αυτή την έννοια, και παρ’ όλες τις γκρίνιες για τα αποτελέσματα του ταξειδιού αυτού καθ΄ αυτού, ας αναμένουμε να δούμε στην πράξη τι κόμισε από τις ΗΠΑ για αυτό το θέμα ο κ. Πρωθυπουργός. (Για τα άλλα, τα φληναφήματα και τις κωλοτούμπες, τις τραγικές ανεπάρκειες και τις Ιδεοληψίες, η άποψη της στήλης είναι γνωστή…) . 
Όσον αφορά την συμπεριφορά της γείτονος, επισημαίνω ότι : σήμερα Πέμπτη που γράφονται αυτές οι γραμμές, σε σημερινό δημοσίευμα της Hurriyet, ο Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι η Τουρκία θα κλείσει τα σύνορά της με το Βόρειο Ιράκ «ανά πάσα στιγμή». Έτσι, μετά το κλείσιμο του εναερίου χώρου της για την περιοχή που πραγματοποίησε την Δευτέρα, επαναλαμβάνει την απειλή που είχε διατυπώσει μετά το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία των Κούρδων του Ιράκ.
«Εχουμε κλείσει πλήρως τον εναέριο χώρο μας για την περιφερειακή κυβέρνηση στο Βόρειο Ιράκ», γράφει η εφημερίδα επικαλούμενη δηλώσεις που έκανε ο Ερντογάν. «Οι συνομιλίες συνεχίζονται για το τι μπορεί να γίνει σχετικά με τα χερσαία σύνορα… Δεν έχουμε κλείσει τις συνοριακές πύλες ακόμη, αλλά και αυτό μπορεί να συμβεί ανά πάσα στιγμή», πρόσθεσε ο τούρκος πρόεδρος.
Τη Δευτέρα η Τουρκία είχε κλείσει τον εναέριο χώρο της για την ημιαυτόνομη κουρδική περιοχή και είχε δηλώσει ότι θα παραδώσει το κυριότερο σημείο διέλευσης στην περιοχή στην κεντρική ιρακινή κυβέρνηση. Επισημαίνεται ότι η συνοριακή διάβαση Χαμπούρ είναι το κυριότερο σημείο διέλευσης μεταξύ της Τουρκίας και της ιρακινής ημιαυτόνομης Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης.
Πέραν του Βόρειου Ιράκ, για να θυμίσω τα δικά μας, είναι πασίγνωστο τι συμβαίνει με τις παραβάσεις και παραβιάσεις στο Αιγαίο, με το Casus Belli για τα 12 μίλια, με την διαρκή απειλή κατά της (εναπομείνασας) Κυπριακής Δημοκρατίας, την πρόσφατα αναβαθμισμένη διείσδυση της στην ελληνική Δυτική Θράκη.
Δεδομένης της τραγικής Ανεπάρκειας (και ενίοτε Εθελοδουλείας) του «πολιτικού προσωπικού» της Χώρας (αλλά και πολλών άλλων από τις αποκαλούμενες «ελίτ»),η ανάγκη ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ μας , ως ΛΑΟΣ και ως ΕΘΝΟΣ, μας επιβάλει να διυλίζουμε τον κώνωπα….

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
e-mail: g.papagian3@yahoo.gr

15 Οκτ 2017

ΠΕΡΙ ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ ΦΙΛΩΝ κλπ

Μετά την υπερψήφιση του αποπροσανατολιστικού νόμου περί αλλαγής φύλου (με την επισήμανση ότι το καίριο άρθρο που αφορά το δικαίωμα αυτό να το έχουν άτομα μόλις 15 ετών, πέρασε ΜΟΝΟΝ με 148 ψήφους…) , επανήλθαμε σε ποιο «νορμάλ» κρεβατο μουρμούρα: « Με άλλους μπορεί να βρεθούμε και με άλλους να χωρίσουμε», ήταν η απάντηση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Ξυδάκη, για το ενδεχόμενο επανεξέτασης των συμμαχιών του κόμματος, μετά την αρνητική ψήφο των ΑΝΕΛ και τη θετική του «Ποταμιού» στο νομοσχέδιο για τη «διόρθωση φύλου» από τα 15.

«Νομίζω ότι καθώς φθάνουμε στο τέλος της πρώτης μακρότατης οδυνηρής φάσης, ιστορικής, της μνημονιακής περιπέτειας της Ελλάδος….., πολλές σκέψεις, πολλές συνειδήσεις, πολλά στρατηγικά σχέδια θα μεταμορφώνονται και θα προσπαθούν να δώσουν σχήμα σε μία νέα Ελλάδα και σε μία νέα κοινωνία. Και εκεί μπορεί να βρεθούμε μαζί με άλλους ανθρώπους, μπορεί να χωρίσουμε με άλλους», δήλωσε ο κ. Ξυδάκης, ένας από τους εκατοντάδες «διανοούμενους» και «σοφιολογιώτατους» της εποχής μας, που αντί να παραμείνει «Οργανικός» (κατά Γκράμσι), προτίμησε να γίνει υποτακτικός στην (όποια) εξουσία, με οποιαδήποτε πρόφαση. Δεν μας εκπλήσσει, απλά το καταγράφουμε. Α, να μην ξεχάσω, στο τέλος της δήλωσης του λέει (και αυτός) πως πονάει.. πόσος πόνος ποια από τα ΣΥΡΙΖόπουλα..
Όμως, παρόλο τον αποπροσανατολισμό που επιχειρήθηκε με τον παρόντα νόμο, από τα καίρια, τα μαντάτα δεν είναι καλά για το κυβερνητικό αφήγημα από την πλευρά του ΔΝΤ:Συγκεκριμμένα, με το ενδεχόμενο να καταστεί μετέωρο το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης της τρίτης αξιολόγησης, (καθώς και ο εκλογικός σχεδιασμός του Μεγάρου Μαξίμου) είναι αντιμέτωπη η κυβέρνηση, διότι οι αρνητικές προβλέψεις του ΔΝΤ για το πλεόνασμα του 2018 προοιωνίζουν αρνητικές εξελίξεις. Στις προβλέψεις που διατυπώνει το ΔΝΤ στην έκθεσή του για τις δημοσιονομικές προοπτικές των κρατών μελών του ( Fiscal monitor ), αναφέρεται πως η Ελλάδα μπορεί να πετύχει του χρόνου πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 2,2% του ΑΕΠ, αντί για 3,5% του ΑΕΠ που είναι ο στόχος έναντι των δανειστών. Μ’ άλλα λόγια, το Ταμείο «βλέπει» μία απόκλιση ύψους 1,3% του ΑΕΠ, ήτοι περίπου 2,4 δισεκατομμύρια ευρώ.
Κοντολογίς, στις διαπραγματεύσεις για την τρίτη αξιολόγηση που θα διεξαχθούν η συμφωνία δεν θα είναι… «fast track.».Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τους επικεφαλής των δανειστών, που θα ξεκινήσουν στο Χίλτον στις 23/10, θα πέσουν διάφορα σενάρια. Μεταξύ αυτών θα είναι η επίσπευση των ψηφισθέντων για το 2019 και το 2020 μέτρων, δηλαδή η εφαρμογή εντός του 2018 της περικοπής της προσωπικής διαφοράς στις συντάξεις, αλλά και η μείωση του αφορολόγητου ορίου δύο χρόνια νωρίτερα. Τα σενάρια για νέα μέτρα πολύ δύσκολα θα μπορούσε να τα «σηκώσει» πολιτικά το Μέγαρο Μαξίμου. –παρόλο τον «Μιθριδατισμό» μέρους της ελληνικής κοινωνίας..
Έτσι, η βαλβίδα της εκλογικής απόδρασης θα ανοίξει εκ νέου, με τον σχεδιασμό του Μεγάρου Μαξίμου για εκλογές μετά την «επιστροφή στην κανονικότητα» να ανατρέπεται πλήρως.
ΕΜΕΙΣ: Xρειαζόμαστε επειγόντως μια Εναλλακτική Αντι-μνημονιακή Πρόταση, έξω από τις ΣΥΣΤΗΜΙΚΕΣ δυνάμεις (και παρόλη την κώφευση των λογής «καπεταναίων» μας…)


ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
e-mail: g.papagian3@yahoo.gr

Δημοσιεύτηκκε στην στήλη "ΕΠΙ ΤΡΟΧΑΔΗΝ" στο σημερινό ΠΑΡΟΝ

19 Αυγ 2017

"Νέρωνες, Ηρόστρατοι και αντιπυρικός εθελοντισμός."


Με αφορμή τις πυρκαγιές που έπληξαν (καθυστερημένα φέτος) και την Κεφαλονιά, χρίζουν διευκρίνησης κάποιες πλευρές του ζητήματος των πυρκαγιών και του Αντιπυρικού Αγώνα.

Οι πυρκαγιές αποτελούν χρόνια πληγή της ελληνικής φύσης και της κοινωνίας, συνήθως όμως ασχολούμεθα μαζί τους μόνο όταν βρίσκονται σε εξέλιξη ή λίγο αργότερα. Στη συνέχεια η προσοχή της κοινής γνώμης και των ειδικών ή ανειδίκευτων πολιτικών και λοιπών εκπροσώπων που εμπλέκονται στις σχετικές υποθέσεις, μετατοπίζεται στο επόμενο θέμα της επικαιρότητας. 

Σε μια σοβαρή χώρα με ένα σοβαρό κράτος και ένα σοβαρό κοινωνικό κίνημα, οι πυρκαγιές θα έπρεπε να μπαίνουν στο δημόσιο έλεγχο και στη δημόσια συζήτηση προληπτικά, σε εποχές άσχετες με τον καύσωνα και το ξηροθερμικό σκηνικό, ακόμη και υπό την κυριαρχία του χιονιού και του ψύχους.

Βεβαίως, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πυροσβεστική υπηρεσία και οι δασολόγοι διαθέτουν ΚΑΙ σχέδια ΚΑΙ προτάσεις για την αντιμετώπιση της φωτιάς, σε διαφορετικούς χώρους και σενάρια, η δε υπεράνθρωπη προσφορά τους την ώρα της πυρκαγιάς είναι ανεκτίμητη.Όμως μόνον ο κοινωνικός διάλογος και η Δημόσια διαβούλευση υπηρετούν τη λαϊκή συνέγερση ενώπιον του προβλήματος : Η κοινωνία δε χρειάζεται απλώς «ενημέρωση» και διαβεβαιώσεις για την «υπεύθυνη αντιμετώπιση », αλλά συμμετοχή, ένταξη στις μαχόμενες δυνάμεις εναντίον της φωτιάς. 
Με άλλα λόγια: ένας αντιπυρικός εθελοντισμός.

Στις σημερινές μνημονιακές συνθήκες,  μέσα στη γενική ύφεση των αξιών γης, της κατασκευαστικής δραστηριότητας, των οικοδομικών συνεταιρισμών,  δεν είναι τόσο υπαίτιες -όπως παλαιότερα- οι
ιδιοκτησιακές επιδιώξεις που οδηγούν σε εμπρησμούς, ενώ παραμένουν τα κίνητρα των κτηνοτρόφων για εμπρησμούς.

Περισσότερες απειλές προέρχονται από συγκεκριμένες πράξεις και συγκεκριμένες παραλείψεις : Στις δεύτερες συμπεριλαμβάνονται τα ελλείποντα εναέρια μέσα καταστολής. Στις πρώτες συμπεριλαμβάνονται οι αποθέσεις αποβλήτων και ιδιαίτερα γυαλιών και μπάζων. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν μηχανικές δραστηριότητες μέσα σε δασικούς χώρους, ακόμη και κοπή των αγριόχορτων σε ακατάλληλο χρόνο.

Ετσι, πλάι στην κοινωνική καταστροφή που προκαλεί η κυριαρχία των Μνημονίων την τελευταία εφταετία, έρχεται να προστεθεί το σκηνικό των καμμένων, ένα Νερώνιο ή Ηροστράτειο
σκηνικό πλήρους ολέθρου. Σήμερα, επτά χρόνια μετά την είσοδο μας στα Μνημόνια , ο αντιμνημονιακός αγώνας του Ελληνικού Λαού συνεχίζεται, οφείλει να εμπλουτισθεί με τον Αντιπυρικό αγώνα, οφείλει να συμπεριλάβει όλες τις εκδοχές για την επιβίωση μας ως Έθνος και ως Λαός.

Να συμπεριλάβει όλους τους συνεπείς Δημοκράτες κάθε απόχρωσης, που δρουν χωρίς μικροκομματικά οφέλη και χωρίς απαίτηση πρωτοκαθεδρίας, με πνεύμα ενωτικό, πατριωτικό,
Δημοκρατικό και αντιϊμπεριαλιστικό.

Το γνωρίζουμε όλοι:τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, οι εξαρτήσεις από την ευρωζώνη και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της διεθνούς τοκογλυφίας, οι πιέσεις για υποχωρήσεις στα Εθνικά θέματα, το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό, δεν μπορούν να απαντηθούν παρά μόνο: από μια Δημοκρατική πανστρατιά στρατευμένων για ουσιώδεις αλλαγές. Για την κυριαρχία –μέσω πειθούς- μιας άλλης λογικής. 

Με αυτό το σκεπτικό οφείλουν οι Έλληνες Δημοκράτες, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς, να διαμορφώσουν το μεγάλο παλλαϊκό Δημοκρατικό Αντι-μνημονιακό Μέτωπο που χρειάζεται η χώρα. 

Εμείς, ως «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας και της λαϊκής κυριαρχίας σε μια κατεύθυνση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελούν ουτοπία, αλλά μονόδρομο.
“Βομβαρδίστε το Στρατηγείο – τους – 
Αφήστε χίλια Λουλούδια ν΄ ανθήσουν”
(Φράση του Πρόεδρου Μάο, ελάχιστα πειραγμένη από εμένα…) 


ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Αρχιτέκτων- συγγραφέας 
e-mail: g.papagian3@yahoo.gr
Κεφαλονιά 18.08.17

10 Ιουλ 2017

Με αφορμή την επέτειο του δημοψηφίσματος



Κλείσαμε προχτές τα 2 χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015. 

Ενα ΟΧΙ του 61,5% του Ελληνικού Λαού στο δημοψήφισμα που τέσσερεις μέρες μετά μεταφράστηκε σε ΝΑΙ… 

Το τι ακολούθησε είναι γνωστό τοις πάσει. Εμείς θα επισημάνουμε ότι: σήμερα, μετά την Μνημονιακή μετάλλαξη του ΣΥΡΙΖΑ, ήλθαν:
  • τα σκληρά μέτρα της Β΄Αξιολόγησης του 3ου μνημονίου που ο ίδιος (μαζί με τους ΑΝΕΛ) υπέγραψε. 
  • Άνοιξε ο δρόμος για ένα ακόμη (το 4ο) μνημόνιο. 
  •  συνεχίζεται η υπερχρέωση , το καθεστώς επιτροπείας , η απώλεια επιστημονικού δυναμικού της Χώρας.
  • η έκθεση του Κυπριακού Ελληνισμού σε πιέσεις για τη συμμόρφωση προς τις νεοαποικιακές υποδείξεις, στις ιμπεριαλιστικές επιδιώξεις (την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές συνεχίζεται η λεγόμενη πενταμερής για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας).
Όμως, 7 χρόνια μετά την είσοδο μας στα Μνημόνια και 2 χρόνια μετά το δημοψήφισμα, ο αντιμνημονιακός αγώνας του Ελληνικού Λαού συνεχίζεται. 

«Σ’ αυτό τον αγώνα διακρίνονται οι συνεπείς Δημοκράτες κάθε απόχρωσης, που δρουν χωρίς μικροκομματικά οφέλη και χωρίς απαίτηση πρωτοκαθεδρίας, με πνεύμα ενωτικό, πατριωτικό και αντιϊμπεριαλιστικό. 
 Που επισημαίνουν τις απαράγραπτες ποινικές ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, ως εκ της παραβίασης του περί δημοψηφίσματος Συνταγματικού άρθρου 44 &2 , που δεν αφορά τη διεξαγωγή γκάλοπ(!) αλλά την απευθείας λήψη απόφασης από το Λαό.» (Γιάννης Σχίζας)

Το γνωρίζουμε όλοι:τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, οι εξαρτήσεις από την ευρωζώνη και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα της διεθνούς τοκογλυφίας, οι πιέσεις για υποχωρήσεις στα Εθνικά θέματα, το ανεπαρκές πολιτικό προσωπικό, δεν μπορούν να απαντηθούν παρά μόνο: από μια Δημοκρατική πανστρατιά στρατευμένων για ουσιώδεις αλλαγές. Για την κυριαρχία –μέσω πειθούς- μιας άλλης λογικής.

Με αυτό το σκεπτικό οφείλουν οι Έλληνες Δημοκράτες, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς, να διαμορφώσουν το μεγάλο παλλαϊκό Δημοκρατικό Αντι-μνημονιακό Μέτωπο που χρειάζεται η χώρα.

Εμείς, ως «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας και της λαϊκής κυριαρχίας σε μια κατεύθυνση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελούν ουτοπία, αλλά μονόδρομο.

“Βομβαρδίστε το Στρατηγείο – τους – 
Αφήστε χίλια Λουλούδια ν΄ ανθήσουν”
(Φράση του Πρόεδρου Μάο, ελάχιστα πειραγμένη από εμένα…) 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

(Δημοσιεύτηκε στο χθεσινό ΠΑΡΟΝ)

6 Ιουλ 2017

INIZIATIVA 14 MAGGIO: Per un nuovo soggetto politico di rovesciamento

“INIZIATIVA 14 MAGGIO”
PER L’UNIONE DELLE FORZE DEMOCRATICHE – PATRIOTICHE  - SOCIALISTE
Atene, 17 Maggio 2017


COMUNICATO STAMPA
“Per un nuovo soggetto politico di rovesciamento”

In vista dei memorandum distruttivi e delle politiche monetarie, che stanno portando il paese verso un “inabissamento” totale e il nostro popolo verso il margine della società civile, una strada che preannuncia dolorose conseguenze, anche per quel che riguarda le questioni nazionali, e dopo il clamoroso fallimento di tutti i personaggi politici, saliti al potere durante il periodo “dell’ultimo passaggio politico” e del commissariamento, voluto dal memorandum, tutti noi, firmatari del progetto allegato, relativo all’unione di tutte le forze Democratiche, Patriotiche e Socialiste, abbiamo fondato ad Atene, il 14 Maggio, “L’INIZIATIVA 14 MAGGIO”.

Questa nostra iniziativa viene a completare una serie di attività, partite dal basso, oltre e al di fuori dell’establishment politico, che con le sue scelte e con la sua totale incapacità, è il principale colpevole della rovina del nostro popolo e della svendita del nostro paese.
La costituzione di questa iniziativa coincide con l’incombente votazione del quarto memorandum che viene a completare la totale sottomissione politica e rivela, anche alle persone più in buona fede, il ruolo miserabile che svolgono gli attuali governanti, degni successori dei governi servili che li hanno preceduti.
Questa iniziativa ha come scopo principale di essere un nuovo, ampio richiamo, aperto a tutte le forze, fedeli ai principi dell’indipendenza nazionale, della sovranità popolare e della liberazione sociale, per l’istituzione di un nuovo soggetto politico di rovesciamento.
I personaggi politici, che hanno esercitato il potere in questo paese, anziché contribuire alla creazione di un forte programma di sviluppo nazionale, basato sui forte atout della Grecia, si è trasformato in una parte vitale di questa oligarchia finanziaria “parassita”, creando e curando i propri interessi, come se fossero una parte speciale dello Stato, tramite dei privilegi e dell’impunità, che coinvolgono quasi tutti quelli che partecipano all’attuale struttura politica.
È ormai evidente che il popolo greco si è arreso, quasi senza combattere, sotto la completa responsabilità delle “élite politiche ed economiche”, che regnano sovrane, dei partiti esponenti della vecchia partitocrazia N.D e PASOK, ma anche di SYRIZA, che si sono trasformati in una forza al servizio dei poteri del memorandum, ritrattando sempre seguendo delle politiche che mirano alla sottomissione del paese e alla “assoggettamento e alla sudditanza” sociale del popolo greco, consegnandolo nelle “grinfie” degli usurai internazionali e dei più crudeli seguaci delle espressioni neoliberiste a livello europeo.
La salvezza del paese passa attraverso la riorganizzazione dell’economia greca e la ristrutturazione del suo sistema politico e sociale, qualcosa che necessita ed esige un nuovo orientamento ideologico, politico e sociale. Appare così, oggi, come esigenza imperativa in questa fase storica, la costituzione di un soggetto politico di rovesciamento del tutto nuovo, capace di proporre una nuova strategia di uscita dalla crisi, basata su fatti reali, che libererà il paese da questo regime di dominazione straniera che lo conduce ad una rapida e inesorabile disintegrazione.
Dovere di queste forze popolari, democratiche e patriotiche è di liberare il paese, facendolo uscire dalla “gabbia” che rappresenta la trappola del debito, sganciandolo contemporaneamente dal tutoraggio politico e finanziario, un insulto alla nazione, che impone questo establishment politico e neoliberista, di “ispirazione tedesca”, che detiene il potere centrale europeo. È proprio la Storia che ci ordina ed esige l’unione di tutte le forze sociali, patriotiche, democratiche e socialiste, in base a tutto ciò che è stato menzionato, per la Salvezza e la Rinascita del paese.
La nostra patria e il nostro popolo hanno bisogno di una nuova visione per il futuro e di una nuova spinta rigeneratrice, la quale “seppellirà” definitivamente il “regime del tutoraggio politico” e le relazioni “clientelari”, indebolirà il nepotismo e si misurerà con questo establishment politico-finanziario parassita e “ladrocinante”.
L’unico “debito” che noi accettiamo e che vigliamo onorare, è di unire i nostri sforzi per la rinascita del movimento popolare, il quale tramite una più ampia unità democratica, ha il dovere di mirare alla riconquista dell’indipendenza nazionale, all’instaurazione della sovranità popolare e della liberazione sociale.
“Siamo favorevolmente aperti al suono e all’intensità dei venti che soffiano intorno a noi”

I FIRMATARI

4 Ιουλ 2017

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ: «Δεύτερη αξιολόγηση, κυβερνητική ’’αυτομαστίγωση’’ και η ανάγκη αντίδρασης του κυρίαρχου Λαού»

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ»

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ 


ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ – ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Αθήνα, 4 Ιουλίου 2017


«Δεύτερη αξιολόγηση, κυβερνητική ’’αυτομαστίγωση’’ και η ανάγκη αντίδρασης του κυρίαρχου Λαού»

«Κανείς δεν περίμενε περαιτέρω μέτρα για το χρέος σ’ αυτή τη φάση» παραδέχθηκε πριν δύο ημέρες ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Γιώργος Χουλιαράκης, από το βήμα συνεδρίου του Economist και προσέθεσε: «δεν είχαμε προσδοκίες ότι το Eurogroup θα μπορούσε να ξεκλειδώσει τη συμμετοχή στην ποσοτική χαλάρωση» και εξήγησε ότι «αυτή είναι μία απόφαση, την οποία θα λάβει μόνη της η ΕΚΤ».

Η επίσημη τοποθέτηση του κ. Χουλιαράκη δεν «αδειάζει» απλώς την επίσημη κυβερνητική προπαγάνδα, η οποία ούτως ή άλλως είχε σαν σκοπό να προσφέρει «φύλο συκής» στους «απογυμνωμένους» κάθε πολιτικής σοβαρότητας βουλευτές της πλειοψηφίας, αλλά πολύ περισσότερο προσβάλλει, για μια ακόμη φορά με τον πλέον χυδαίο τρόπο, τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού.

Κανείς δεν περίμενε βεβαίως τον κ. Χουλιαράκη, για να αντιληφθεί την μειοδοτική πολιτική της Κυβέρνησης ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΑΝ.ΕΛ. Η ολοκληρωτική παράδοσή της στις ορέξεις της νεοφιλελελεύθερης διεθνούς και των τοκογλύφων δανειστών, που πίσω από το «τυράκι» των χαμηλών επιτοκίων (τη στιγμή βέβαια που το κόστος χρήματος είναι μηδενικό) κρύβουν την καταλήστευση του δημόσιου και ιδιωτικού πλούτου της χώρας, την εξαθλίωση των ντόπιων παραγωγικών δυνάμεων και την υποθήκευση της λαϊκής κυριαρχίας στο πλαίσιο των μεγάλων συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή μας, αποτελεί εθνική και κοινωνική προδοσία.

Η πραγματικότητα, με βάση την απόφαση του Eurogroup για την β’ αξιολόγηση, είναι τραγική. Μετά την ψήφιση και προνομοθέτηση σκληρών μέτρων για φορολογουμένους και συνταξιούχους από το 2019, η Ελληνική κυβέρνηση δεσμεύθηκε για πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του Α.Ε.Π έως και το 2022 και «ίσα» ή μεγαλύτερα, αλλά κοντά στο 2% του Α.Ε.Π έως και το 2060.

Γίνεται αντιληπτό, ότι η αποδοχή της διατήρησης των εξωφρενικών παραπάνω πλεονασμάτων για 42 χρόνια από σήμερα, που, σημειωτέον, καμία χώρα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο έως σήμερα δεν πέτυχε, σημαίνει πρακτικά την διατήρηση συνθηκών λιτότητας και αναπτυξιακής «βύθισης», με συντριβή των υπαρχουσών παραγωγικών «νησίδων», λόγω της άγριας υπερφορολόγησης για την επίτευξη αυτών των «αιματηρών» πλεονασμάτων, συνδυασμός, που μπορεί να αποβεί μοιραίος για τον λαό, αλλά και για τα εθνικά συμφέροντα. Σε μια εποχή έντονων γεωπολιτικών ανακατατάξεων, που η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι σε εγρήγορση και να «εξάγει» οικονομικό δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, η πολιτικοοικονομική της ηγεσία αποδέχεται για τις επόμενες δεκαετίες, ότι θα παραμείνει ένα «οικονομικό πτώμα».

Αν σε όλα τα παραπάνω προστεθεί η εκχώρηση, σε βαθμό δημεύσεως, της δημόσιας περιουσίας στο λεγόμενο «Υπερταμείο», η οποία επιδιώκεται να πέσει στα χέρια ιδιωτών, που, υποτίθεται, διαθέτουν τα κεφάλαια για να την αξιοποιήσουν, η έφοδος, που επίκειται μέσω των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών στην περιουσία του Ελληνικού λαού, οι συνθήκες εργασιακού «Μεσαίωνα» σε όλους τους τομείς, με πλήρη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η επιχειρούμενη εξαφάνιση των μικρομεσαίων ελεύθερων επαγγελματιών και αγροτών και η έξοδος του πιο μορφωμένου τμήματος της νέας γενιάς στις παραγωγικές μηχανές της Δύσης, ως έτοιμο επιστημονικό προσωπικό, είναι προφανές ότι δημιουργείται ένα «σπιράλ οικονομικού θανάτου» της χώρας.

Η χειρότερη, δε, πτυχή της οδυνηρής αυτής πραγματικότητας είναι η απουσία οποιουδήποτε οδικού χάρτη εξόδου από αυτόν τον φαύλο, καταστροφικό κύκλο και η έλλειψη ενός σχεδίου εθνικής παραγωγικής ανασυγκρότησης, με βάση τα συντριπτικά της πλεονεκτήματα, που υπάρχουν σε πάρα πολλούς τομείς.

Να θυμίσουμε ότι μετά τη Β ’Αξιολόγηση, προέκυψε «νέος κατάλογος», του επικαιροποιημένου Μνημονίου, με 113 προαπαιτούμενα, ανάμεσα στα άλλα περιλαμβάνει κομβικά ζητήματα για την εγχώρια αγορά ενέργειας μέχρι το τέλος του Προγράμματος, το 2018. Στα ενεργειακά, ξεχωρίζουν μεταξύ άλλων η πώληση των λιγνιτικών μονάδων της Δ.Ε.Η, ο νέος διαγωνισμός για την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ, και οι παρεμβάσεις στην αγορά φυσικού αερίου. Επίσης προβλέπονται, μειώσεις συντάξεων, μειώσεις φαρμακευτικής δαπάνης, αλλαγή του τρόπου απόφασης προκήρυξης απεργίας, από τα συνδικάτα και άλλα.

Δεν προκαλούν λοιπόν την έκπληξή μας, ούτε οι συγκεκριμένες δηλώσεις, ούτε και η συνέχιση της πορείας που χάραξαν οι νυν κυβερνώντες, άξιοι συνεχιστές του «ευάρεστου έργου» όσων προηγήθηκαν.

Προκαλούν όμως την υπομονή μας και, ελπίζουμε, να προκαλέσουν την τελική, απελευθερωτική, ανατρεπτική αντίδραση του ελληνικού λαού.

Εμείς, ως «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» θα συμβάλουμε με όλες μας τις δυνάμεις προς σε αυτήν την κατεύθυνση. Η ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, η επαναφορά της συνταγματικής νομιμότητας και της λαϊκής κυριαρχίας σε μια κατεύθυνση βιώσιμης ανάπτυξης και κοινωνικής απελευθέρωσης δεν αποτελούν ουτοπία, αλλά μονόδρομο.

«Πρωτοβουλία 14ης Μάη»

3 Ιουλ 2017

ΚΥΠΡΙΑKO: Ξεκίνησε και συνεχίζεται στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, άλλη μία (πενταμερής) διάσκεψη για "επίλυση" του Κυπριακού....(ειδήσεις και κάποιες απορίες….)



Με τη συζήτηση να εστιάζεται όλο και περισσότερο στο κεφάλαιο των εγγυήσεων και ασφάλειας, πυρήνα του Κυπριακού για την Ελλάδα, συνεχίζονται οι συνομιλίες της πενταμερούς διάσκεψης στο Κρανς Μοντανά της Ελβετίας.

Οι συζητήσεις έχουν ξεκινήοει με τις τοποθετήσεις των συμμετεχόντων, έναντι των ερωτημάτων που έχει θέσει ο βοηθός γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Τζέφρι Φέλτμαν: Τι μορφή θα μπορούσε να έχει μια θεμελιώδης αλλαγή των εγγυήσεων, ποιος θα μπορούσε να είναι ο τρόπος εφαρμογής της λύσης, πώς θα λαμβάνονται υπόψη οι ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων.

Το κλίμα που επικράτησε την Τετάρτη, πρώτη μέρα της διάσκεψης, με την υπαναχώρηση του (τουρκόφιλου) ειδικού συμβούλου του γγ των Ηνωμένων Εθνών, Έσπεν Μπαρθ 'Αιντε -ο οποίος, μετά τις αυστηρές παρεμβάσεις τόσο του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη όσο και του ΥΠΕΞ Ν.Κοτζιά, ξεκαθάρισε οριστικά ότι το έγγραφό του δεν έχει καμία απολύτως υπόσταση και δεν αποσύρθηκε, διότι ουδέποτε, όπως δήλωσε, ήταν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων- μπορούν να θεωρηθούν ως μία ήπια «καλή» αρχή. 

Ήδη την Τετάρτη, ο Έλληνας ΥΠΕΞ Ν. Κοτζιάς πήρε την πρωτοβουλία και άνοιξε τη διαπραγμάτευση, παρουσιάζοντας την πρότασή του για ένα μηχανισμό παρακολούθησης της λύσης στη θέση των εγγυήσεων και των παρεμβατικών δικαιωμάτων. Στην απογευματινή συνεδρίαση, η τουρκική πλευρά αναφέρθηκε στο περίγραμμα μιας πρότασης που σκοπεύει να παρουσιάσει, ως προς τα θέματα εγγυήσεων και ασφάλειας, η οποία όμως δεν άφησε να διαφανεί κάτι ουσιωδώς διαφορετικό από παλαιότερες τουρκικές προτάσεις που είχαν διατυπωθεί στο παρελθόν…
.Η παρουσία και η συμβολή του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, Αντόνιο Γκουτέρες, έδωσε την αναγκαία ώθηση για συνέχεια. Της Διάσκεψης. Έτσι από σήμερα, στο Κραν Μοντάνα της Ελβετίας, οι συμμετέχοντες, θα παρουσιάσουν γραπτώς τις θέσεις τους.
Μπαίνουμε στο ΚΡΙΣΙΜΟ και ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟ σημείο. Όσο περνούν οι ώρες και οι μέρες θα δούμε και το ΑΛΗΘΙΝΟ πρόσωπο ,τις ΕΠΙΔΙΩΞΕΙΣ της κάθε πλευράς. 

Έως τότε, να διατυπώσω δύο απορίες
-Από πού ως πού αποδεχτήκαμε να οριστεί ημερομηνία και προετοιμασία εγγράφου από τον Ε. Άιντα...
(τον οποίο, εντελώς πρόσφατα, πολλοί θεωρούσαν –και αποκαλούσαν– λομπίστα των τουρκικών συμφερόντων);
-Όταν ο Σουλτάνος διά στόματος Ακιντζί –και... εκτελεστικού οργάνου τον ανωτέρω λομπίστα – απαίτησαν ημερομηνία της Διάσκεψης πριν λήξη ο Ιούνιος –για λόγους παγκοίνως γνωστούς που αφορούν την έναρξη των γεωτρήσεων στα Κυπριακά οικόπεδα, αναμέναμε για λόγους στοιχειώδους αξιοπρέπειας,μια μετάθεση της ημερομηνίας, ή , να μην οριστεί ημερομηνία πριν από το –όποιο– «έγγραφο εργασίας». Ποιος ο λόγος αυτής της επίσπευσης;

Για άλλη μια φορά ξεκινούμε από λάθος αφετηρία… Ξεκινάμε από την επίκληση λύσης στα πλαίσια «Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας», αντί της σωστής διάστασης του προβλήματος: ότι Το Κυπριακό είναι θέμα Εισβολής-Κατοχής- Εποικισμού (και Εθνοκάθαρσης), άρα ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπισθεί..

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
03.07.17

30 Ιουν 2017

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ: «Για την λήξη της απεργίας των συμβασιούχων των ΟΤΑ»

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ»


ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ 
ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ – ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ


Αθήνα, 30 Ιουνίου 2017

Μια από τις χειρότερες αιτίες εχθρότητας είναι η λύσσα και η ποταπή επιθυμία να δεις να υποκύπτει, αυτός που τολμάει να αντιστέκεται σ’ αυτό που σε συνθλίβει.

ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΥ


Ο τερματισμός των καταλήψεων των αμαξοστασίων καθαριότητας από τους εργαζόμενους της αυτοδιοίκησης αποτελεί πράξη κοινωνικής ευθύνης απέναντι στο κοινωνικό σύνολο και την πατρίδα και έτσι την αντιλαμβανόμαστε και την χαιρετίζουμε.


Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, οι «σκουπιδιαρέοι», απέδειξαν ότι ξέρουν να αγωνίζονται, ξέρουν να πετυχαίνουν στους στόχους τους και ξέρουν πότε πρέπει να υπαναχωρούν για να έχουν πλάι τους την μεγάλη πλειοψηφία του λαού, που αρνείται να συνταχτεί με τις παραληρηματικού τύπου κραυγές των ακραίων νεοφιλελεύθερων, οι οποίοι ανακατεύουν την δυσοσμία που παράγει το ταξικό τους μίσος απέναντι στους εργάτες με αυτή των σωρών των σκουπιδιών.

Των ακραίων μνημονιακότερων των μνημονίων κύκλων του εσωτερικού, που λυσσομανούν για να εκμεταλλευτούν με έναν χυδαίο τακτικισμό – πολύ γνωστό βέβαια σε εμάς από το παρελθόν - κάθε «ευκαιρία» που εκτιμούν ότι τους προκύπτει από την κοινωνία και τις διεργασίες της, για να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη και να την εγκλωβίσουν στον νεοφιλελεύθερο μονόδρομό τους, εκμεταλλευόμενοι την ανυποληψία στην οποία οδήγησε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάθε εναλλακτική στο νεοφιλελευθερισμό και τα μνημόνιά στρατηγική.

Οι «σκουπιδιαρέοι» πέτυχαν την πρώτη μικρή μεν, αλλά ουσιαστική νίκη απέναντι στην αμετακίνητη και κοινωνικά ανάλγητη μνημονιακή εξουσία, αναγκάζοντας τον Τσίπρα να παρέμβει και να βελτιώσει την αρχική πρόταση, του εποπτευόμενου από τους γκαουλάιτερ του κ. Φούχτελ Υπουργείου Εσωτερικών και στέλνοντας το μήνυμα στην κοινωνία, ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, η παραίτηση και ο καναπές δεν είναι η λύση, και ότι αξίζει να αγωνιστεί κανείς ακόμα και αν δεν πετύχει το σύνολο των προσδοκιών και των στόχων του. 

Οι συμβασιούχοι δεν χάνουν το ψωμί τους, η τοπική αυτοδιοίκηση κερδίζει μόνιμες ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΕΣ για την λειτουργία των ανταποδοτικών υπηρεσιών καθαριότητας θέσεις εργασίας, υπερβαίνοντας την ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ μνημονιακή ρύθμιση για απαγόρευση προσλήψεων μόνιμου προσωπικού μέχρι το 2019 στους δήμους και ένας διαγωνισμός ΑΣΕΠ με μοριοδότηση της εμπειρίας των συμμετεχόντων εξαγγέλθηκε σε αριθμό θέσεων που θα καθορίσουν τα δημοτικά συμβούλια.


Η οριστική , για εμάς, βέβαια λύση του προβλήματος βρίσκεται στην οικονομική αυτοδυναμία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στην αποκέντρωση αρμοδιοτήτων, δίνοντας ουσιαστικό περιεχομενο στη λέξη «αυτοδιοίκηση» και στην πλήρη ανακύκλωση των σκουπιδιων από την Τ.Α, από την οποία θα προέλθουν σημαντικοί πόροι και ενέργεια και για την ανάπτυξη της χώρας.

Γνωρίζουμε πολύ καλά τις επιφυλάξεις και τις δικαιολογημένες καχυποψίες απέναντι σε οποιαδήποτε κυβερνητική δέσμευση και τις κατανοούμε απόλυτα, αφού είναι και δικές μας επιφυλάξεις απέναντι σε μια παραδομένη κυβέρνηση που δεν έχει καταφέρει να επιβάλλει στους τοκογλύφους δανειστές που την επιτηρούν καμία από τις μέχρι σήμερα προθέσεις και δεσμεύσεις της.
Μπορεί να μην έχουμε εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση, ούτε στην αντιπολίτευση, αλλά έχουμε εμπιστοσύνη στους εργάτες της καθαριότητας, και θα είμαστε δίπλα τους αν επιχειρήσουν να τους εξαπατήσουν.

«Πρωτοβουλία της 14ης Μάη»

26 Ιουν 2017

Ξανά, έκοντες-άκοντες , σε μια ακόμη «διαδικασία επίλυσης» του Κυπριακού.


Παρέδωσε ο κ. Άιντε την Τετάρτη στην Ελληνοκυπριακή πλευρά το «κοινό έγγραφο» για την Ασφάλεια και Εγγυήσεις που περιλαμβάνει 7 σημεία. Εν συνεχεία την Πέμπτη θα το παραδώσει στους Τουρκοκυπρίους. Υπολογίζει δε -προκειμένου να κρατήσει στο Κρανς Μοντανά της Ελβετίας τους υπουργούς εξωτερικών των Εγγυητριών Δυνάμεων και να συντηρήσει την Διάσκεψη, να φέρει στις 30 Ιουνίου τον ΓΓ του ΟΗΕ κ.Γκουτιέρες για να ενημερωθεί για την πρόοδο των συνομιλιών και να επιχειρηθεί παρουσία του, συνολική σύνοψη των συγκλίσεων. Την ίδια μέρα αναμένεται να φθάσει στο ελβετικό θέρετρο και η Ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. κ. Μονγκερινι.

Για το έγγραφο αυτό, ο κ. Άιντε δήλωσε ότι δεν περιλαμβάνει «ιδέες του ΟΗΕ» αλλά προετοιμάζει τις «ιδέες» που έχουν παρουσιάσει τα μέρη και θα συμβάλλει στο να έχουν δομημένη μορφή και να διευκολυνθεί η συζήτηση. Ο ίδιος πάντως παραδέχθηκε ότι οι «θέσεις εκκίνησης» όλων των πλευρών είναι πολύ διαφορετικές σε αυτό το Κεφάλαιο των Εγγυήσεων και Ασφάλειας.

Πάντως, ο Ειδικός Βοηθός του Γ.Γ. του ΟΗΕ για το Κυπριακό κατεβάζοντας αρκετά τις προσδοκίες, δήλωσε ότι το θέμα της Ασφάλειας/Εγγυήσεων είναι «ζωτικό» και «κρίσιμο κλειδί» για την συνολική επίλυση του Κυπριακού και ότι θα θεωρούσε επιτυχία της Διάσκεψης την επίτευξη «στρατηγικής συμφωνίας σε εκκρεμή θέματα κλειδιά (deal-breakers): Ασφάλεια/Εγγυήσεις, Εδαφικό, Περιουσιακό, Διακυβέρνηση και διαμοιρασμός της εξουσίας, Εκτελεστική Εξουσία».
Όσον αφορά την Λευκωσία και την Αθήνα, σύμφωνα με τα λεγόμενα τους, δεν προτίθενται να αποδεχθούν την υποχώρηση σε θέματα αρχών στο Κεφάλαιο Εγγυήσεις /Ασφάλεια, προκειμένου να εξασφαλισθούν κάποια ανταλλάγματα σε εσωτερικές πτυχές.

Όσον αφορά την Τουρκική και Τ/Κ πλευρά, την Δευτέρα στην Άγκυρα, ο Τουρκοκύπριος παράνομος «ΥΠΕΞ» του ψευδοκράτους Ταχσιμ Ερτουγκρουλογκλου μετά την συνάντηση του με τον Μεβλούτ Τσαβουσογλου δήλωσε ότι «δεν γίνεται αποδεκτό σύστημα Εγγυήσεων που δεν θα προβλέπει μονομερή επέμβαση από την Μητέρα Πατρίδα», ενώ ο τούρκος υπουργός εξωτερικών εξήρε την σημασία του συστήματος Εγγυήσεων...

Κατά την γνώμη μου,:οφείλει η δική μας πλευρά ως minimum, να υιοθετήσει την κοινή πρόταση των Ελληνοκυπριακών κομμάτων «ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ και Αλληλεγγύης»: -πρώτο, ότι πρέπει να υπάρχει κατάργηση της Συνθήκης Εγγύησης και όχι αντικατάστασή της ή αναθεώρησή της και -δεύτερο, ότι τα τουρκικά στρατεύματα θα πρέπει να αποχωρήσουν πριν την εφαρμογή της όποιας συμφωνημένης λύσης. Η δική μας άποψη έχει διατυπωθεί πολλές φορές σε αυτή την στήλη: Παρ΄ όλες τις τις άοκνες προσπάθειες των οπαδών της πρωτότυπης «Διζωνικής-Δικοινοτικής Ομοσπονδίας»: ο εισβολέας δεν λέει να υποχωρήσει! Κάθε φορά ζητάει κάτι παραπάνω, κάθε φορά η Ελληνοκυπριακή πλευρά κάτι ακόμη δίνει. Έτσι θα πηγαίνουν τα πράγματα, θα σέρνονται μέχρι να παρθεί μία απόφαση: ΕΠΑΝΑΧΑΡΑΞΗ της γραμμής πλεύσης στο Κυπριακό. Το Κυπριακό είναι θέμα Εισβολής-Κατοχής- Εποικισμού (και Εθνοκάθαρσης). Άρα ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπισθεί...

25 Ιουν 2017

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ:«Για τον αγώνα των συμβασιούχων των ΟΤΑ»

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ης ΜΑΗ»

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ – ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ
 
Αθήνα, 23 Ιουνίου 2017
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η αποκομιδή των απορριμμάτων αποτελεί θεμελιώδη, θεσμοθετημένη και ανταποδοτική αρμοδιότητα της αυτοδιοίκησης των ΟΤΑ πρώτου βαθμού, η οποία πρέπει να ασκείται απρόσκοπτα και ανεμπόδιστα, αφού άπτεται άμεσα της δημόσιας υγείας.

Οι απαράδεκτοι και αντισυνταγματικοί μνημονιακοί περιορισμοί στην κάλυψη των αναγκών των υπηρεσιών καθαριότητας των δήμων με μόνιμο προσωπικό, που συμφωνήθηκαν μεταξύ κυβέρνησης και κουαρτέτου, με πρόσχημα το δημόσιο χρέος και τη δημοσιονομική προσαρμογή της χώρας, είναι προφανές ακόμα και σε άσχετους με την αυτοδιοίκηση, ότι αποτελούν απλή συγκάλυψη των εντολών ντόπιων εργολαβικών συμφερόντων, για τη δημιουργία τεχνητού αδιεξόδου στις δημοτικές υπηρεσίες, ώστε να γίνει μονόδρομος η πολιτική της ιδιωτικοποίησης της αποκομιδής.

Οι υπηρεσίες καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού καμία επιβάρυνση δεν προκαλούν στον κρατικό προϋπολογισμό, αφού είναι ανταποδοτικές, άρα κάθε παρέμβαση της κεντρικής διοίκησης ή των δανειστών – τοκογλύφων στη διαχείριση των ανταποδοτικών τελών, αλλά και του τρόπου άσκησης της αρμοδιότητας από την αυτοδιοίκηση, γίνεται είτε με στόχο την επιβολή της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας της Ε.Ε., είτε για να εξυπηρετήσει συγκεκριμένα ολιγαρχικά, διαπλεκόμενα συμφέροντα, που καιροφυλακτούν για να εμπλακούν στις «χρυσοφόρες μπίζνες» των σκουπιδιών, εκμεταλλευόμενα την αδράνεια και την ανεπάρκεια των αυτοδιοικητικών αρχόντων. Να διευκρινίσουμε, ότι θεωρούμε αυτονόητο πως οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, εν μέσω απεργίας, θα πρέπει να διασφαλίσουν την αποκομιδή από Νοσοκομεία – Σχολεία, προστατεύοντας την Δημόσια Υγεία.

Το καθεστώς των συμβασιούχων εργαζομένων στην καθαριότητα των δήμων, που αποδέχτηκαν και αναπαρήγαγαν για χρόνια οι δημοτικές αρχές και αξιοποίησαν μικροπολιτικά και ρουσφετολογικά οι δήμαρχοι, είναι απαράδεκτο και πρέπει να τερματιστεί. Μπορεί και πρέπει να τερματιστεί, αν η αυτοδιοίκηση αποφασίσει να κάνει ουσιαστικά και αποτελεσματικά τη δουλειά της βασιζόμενη στο Σύνταγμα και τους νόμους του Κράτους, υπερασπιζόμενη χωρίς φόβο αλλά με πάθος τις αρμοδιότητές της με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού.

Εμείς διαφωνούμε όμως απόλυτα με την επιλογή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να τερματιστεί αυτό το καθεστώς των συμβασιούχων με την ώθηση άλλων 10.000 ανθρώπων στα «κρεματόρια» των «μνημονιακών προσαρμογών ή μεταρρυθμίσεων» ή όποιου άλλου ευφημισμού έχει χρησιμοποιηθεί από το 2010 μέχρι σήμερα για τις απολύσεις και τις περικοπές μισθών και συντάξεων.

Ο κατήφορος της κυβέρνησης και του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει τέλος.

Η εφαρμογή όλων των χρεοκοπημένων πολιτικών προηγούμενων κυβερνήσεων, που ο ΣΥΡΙΖΑ υποσχέθηκε να αλλάξει, συνεχίζεται σε όλους τους τομείς του κυβερνητικού έργου. Η αυτοδιοίκηση δεν αποτελεί εξαίρεση.
  • Δεν θα δηλώσουμε ότι απλά «συμπαραστεκόμαστε» στον αγώνα των εργαζομένων στην αυτοδιοίκηση για μόνιμη και σταθερή εργασία με μονιμοποίηση της τελευταίας γενιάς συμβασιούχων.
  • Δεν θα δηλώσουμε ότι απλά «συμπαραστεκόμαστε» στο αυτοδιοικητικό κίνημα και στο αίτημά του για άρση των μνημονιακών περιορισμών στην άσκηση των θεσμοθετημένων αρμοδιοτήτων του.
Δεν θα το κάνουμε αυτό, γιατί τα παραπάνω είναι στο DNA μας. Δεν είμαστε δίπλα τους. Είμαστε ένα με αυτούς. Είμαστε ένα με όλους όσους είπαν ΟΧΙ στα μνημονιακά «κρεματόρια», προδόθηκαν, αλλά δεν παραιτήθηκαν και συνεχίζουν να αγωνίζονται. Και τους καλούμε να γίνουμε πάλι ΕΝΑ, για να συνεχίσουμε αυτό που χρωστάμε στα παιδιά μας να κάνουμε, παρόντες σε ένα ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ, αντι-Μνημονιακό Μέτωπο, σε ένα νέο πολιτικό υποκείμενο ανατροπής, για να αποκτήσει ο λαός μας τη χαμένη του αξιοπρέπεια."

"Πρωτοβουλία 14ης Μάη"

22 Μαΐ 2017

«Προσοχή στον γορίλα…»

Με αφορμή τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές στην Γαλλία, όπως άλλωστε με κάθε αντίστοιχη ευκαιρία, επανήλθε η συζήτηση για τα «δύο στρατόπεδα», για την αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο δυνάμεις που συγκρούονται: εκείνες της Παγκοσμιοποίησης και της Αυτονομίας /Ετερότητας. 
Οι μεταπράτες/ μεσίτες της χρηματοπιστωτικής ελίτ και από την άλλη οι υπερασπιστές της Ταυτότητας/ Εθνικής Ανεξαρτησίας. 

«Οι πρώτοι μιλούν στο όνομα της ενδογενούς (νεο)αποικιοκρατίας, οι δεύτεροι (συκοφαντημένοι, όπως στην περίπτωση του BREXIT ως υπερήλικες, αγράμματοι κι επαρχιώτες) μιλούν ή πρέπει να μιλήσουν όχι μόνο για την επάνοδο της Πολιτικής, αλλά και να προτείνουν μια αισθητική και μια μεταφυσική που θα έχουν με το μέρος τους, τους αιώνες. 

Οι πρώτοι έχουν με το μέρος τους την Αγορά, οι δεύτεροι την Ιστορία.» (Θεόδωρος Παντούλας).

Αντίστοιχα εδώ, με την «απρόσμενη» διεύρυνση του «Μνημονιακού τόξου» που επετεύχθει είτε με την ΔΙΟΛΥΣΘΙΣΗ είτε με την «κωλοτούμπα» του ΣΥΡΙΖΑ (πέστε το όπως θέλετε), ενισχύθηκε (προσωρινά;) το μέτωπο των φιλικών δυνάμεων προς τις λεγόμενες Αγορές (καμία σχέση με την αρχαιοελληνική ΑΓΟΡΑ, την μήτρα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ).

Έμεινε έτσι ένα τεράστιο κενό που πρέπει να γεμίσει «όπως- όπως», δεδομένου ότι τα πράγματα βαίνουν προς επιδείνωση (όχι μόνον στον οικονομικό τομέα αλλά και όσον αφορά τα «γεωστρατηγικά», την γειτονιά μας…). 

Ως εκ τούτου είναι αναγκαίες νέες Συσπειρώσεις ανάμεσα στις δυνάμεις που προτάσσουν την Εθνική και Κοινωνική Χειραφέτηση, την επιστροφή της ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ απέναντι στον Παγκοσμιοποιημένο χυλό και τον τραπεζικό ολοκληρωτισμό.

Προσοχή λοιπόν στην επιλογή των στρατοπέδων και κυρίως, «προσοχή στον γορίλα»….
Να σημειώσω ότι η νεοσύστατη «Πρωτοβουλία 14ης Μάη» ήλθε για να συνυπηρετήσει, μαζί με τις αντίστοιχες άλλες υπάρχουσες Οργανώσεις Συσπειρώσεις και συλλογικότητες, αυτήν ακριβώς την Επιστροφή στην Πολιτική.

Όπως δηλώνει στο κείμενό της κλείνοντας:

«Είμαστε ανοιχτοί στους ήχους και την ένταση των ανέμων που φυσούν ολόγυρα» -


ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
e-mail: g.papagian3@yahoo.gr

17 Μαΐ 2017

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14Ης ΜΑΗ» «Για ένα νέο πολιτικό υποκείμενο ανατροπής»

«ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14Ης ΜΑΗ»

ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ
ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ – ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ – ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ

Αθήνα, 17 Μαΐου 2017

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
«Για ένα νέο πολιτικό υποκείμενο ανατροπής»
Ενόψει των καταστροφικών μνημονιακών, μονεταριστικών πολιτικών, που οδηγούν τη χώρα σε πλήρη «βύθιση» και τον λαό μας στο περιθώριο, πορεία, που προοιωνίζεται οδυνηρές συνέπειες και στα εθνικά μας θέματα και μετά την παταγώδη αποτυχία όλου του πολιτικού προσωπικού εξουσίας κατά την περίοδο της «ύστερης Μεταπολίτευσης» και της μνημονιακής κηδεμονίας, οι συνυπογράφοντες το επισυναπτόμενο σχέδιο για την συσπείρωση των Δημοκρατικών, Πατριωτικών και Σοσιαλιστικών δυνάμεων, συγκροτήσαμε την «ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ 14ΗΣ ΜΑΗ», στην Αθήνα την Κυριακή 14 Μαΐου.
Η πρωτοβουλία μας ολοκληρώνει μια αρχική διεργασία ζύμωσης από τα κάτω, πέρα κι έξω από το πολιτικό κατεστημένο, που ευθύνεται για την καταστροφή του λαού μας και το ξεπούλημα της χώρας, είτε με τις επιλογές του, είτε με την ανικανότητα του.
Συμπίπτει χρονικά με την επικείμενη ψήφιση του τέταρτου μνημονίου που ολοκληρώνει την πολιτική υποδούλωση και αποκαλύπτει ακόμη και στους πιο καλόπιστους, τον άθλιο ρόλο των σημερινών κυβερνώντων, άξιων συνεχιστών των υποτελών κυβερνήσεων που προηγήθηκαν.
Κυρίως όμως συνιστά ένα ευρύ ανοικτό κάλεσμα για ένα νέο μέτωπο δυνάμεων, πιστών στις αρχές της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης, για την δημιουργία ενός νέου πολιτικού φορέα ανατροπής.
Το πολιτικό προσωπικό, που άσκησε εξουσία στη χώρα, αντί να συμβάλλει στη δημιουργία ενός ισχυρού εθνικού πλαισίου ανάπτυξης, με βάση τα ισχυρά συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδος, μετατράπηκε σε οργανικό τμήμα της «παρασιτικής» οικονομικής ολιγαρχίας, αποκτώντας συμφέροντα, ως επιμέρους ειδικό στρώμα στο Κράτος, μέσω των προνομίων και της ατιμωρησίας, τα οποία ενσωματώνουν σχεδόν τους πάντες, που συμμετέχουν στο σημερινό πολιτικό εποικοδόμημα.
Είναι φανερό, ότι ο ελληνικός λαός έχει παραδοθεί, σχεδόν αμαχητί, με την απόλυτη ευθύνη των κυρίαρχων πολιτικών και οικονομικών ελίτ», των φορέων του παλαιοκομματισμού, Ν.Δ. και ΠΑ.ΣΟ.Κ., αλλά και του ΣΥ.ΡΙΖ.Α., που έχει μετατραπεί σε μνημονιακή δύναμη και παλινωδεί διαρκώς σε πολιτικές υποταγής της χώρας και κοινωνικού «εξανδραποδισμού» του ελληνικού λαού, «στα νύχια» των διεθνών τοκογλύφων και των πιο σκληρών πολιτικών εκφραστών της νεοφιλελεύθερης ιδεολογίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
H Σωτηρία της χώρας περνάει μέσα από την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας και την αναδόμηση του πολιτικού συστήματος και του κοινωνικού σχηματισμού, κάτι που απαιτεί τον ιδεολογικό, πολιτικό και κοινωνικό αναπροσανατολισμό της. Έτσι, σήμερα προβάλλει, ως επιτακτική ανάγκη της ιστορικής συγκυρίας, η συγκρότηση ενός Νέου Πολιτικού Υποκειμένου Ανατροπής, που θα προτείνει μια ρεαλιστική στρατηγική εξόδου από την κρίση και θα απαλλάξει την χώρα από το καθεστώς της ξενοκρατίας και της ραγδαίας αποσύνθεσής της.
Καθήκον αυτών των λαϊκών πατριωτικών δημοκρατικών δυνάμεων είναι ο απεγκλωβισμός της χώρας από την «παγίδα» του χρέους και η απαγκίστρωσή της από την εθνικώς προσβλητική πολιτική κηδεμονία, που επιβάλλει το «γερμανοκεντρικό» νεοφιλελεύθερο πολιτικό κατεστημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Γι’ αυτό, είναι ιστορική επιταγή η σύγκλιση των κοινωνικών, πατριωτικών, δημοκρατικών και σοσιαλιστικών δυνάμεων του τόπου, στη βάση των παραπάνω προτεραιοτήτων, για την Σωτηρία και την Αναγέννηση της χώρας.
Η πατρίδα και ο λαός μας χρειάζονται μια νέα αναζωογονητική οραματική ώθηση, η οποία θα «ενταφιάσει» οριστικά το καθεστώς της «πολιτικής πατρωνίας» και των «πελατειακών» σχέσεων, θα αποδυναμώσει την οικογενειοκρατία και θα αναμετρηθεί με το «παρασιτικό» πολιτικό και οικονομικό «κλεπτοκρατικό» κατεστημένο.
Το μόνο «χρέος» που αναγνωρίζουμε στους εαυτούς μας είναι η αναγέννηση του λαϊκού κινήματος, το οποίο, με μέσο μια ευρύτερη δημοκρατική ενότητα, οφείλει να στοχεύσει στην ανάκτηση της εθνικής ανεξαρτησίας, στην εγκαθίδρυση της λαϊκής κυριαρχίας και της κοινωνικής απελευθέρωσης.
«Είμαστε ανοιχτοί στους ήχους και την ένταση των ανέμων που φυσούν ολόγυρα»
ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ
ΒΡΥΩΝΗΣ ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ
ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ
ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΣ ΙΩΣΗΦ
ΔΑΜΙΑΝΑΚΗΣ ΝΙΚΟΣ
ΕΥΘΥΜΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΖΑΡΩΤΙΑΔΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗΣ
ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΚΕΜΑΝΙΔΗΣ ΓΙΑΝΝΗΣ
ΚΟΤΣΙΑΣ ΣΠΥΡΟΣ
ΛΑΓΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ
ΜΑΝΤΖΑΡΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ
ΜΑΝΩΛΑΣ ΛΕΥΤΕΡΗΣ
ΜΠΑΝΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ
ΜΠΑΤΣΑΚΟΥΤΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ
ΜΠΛΑΝΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΣ
ΜΠΟΚΟΡΟΣ ΚΩΣΤΑΣ
ΜΥΛΩΝΑ ΒΑΣΙΛΙΚΗ
ΝΤΑΒΙΑΣ ΑΓΓΕΛΟΣ
ΟΖΟΥΝΗ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΝΑΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ ΣΑΒΒΑΣ
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΙΚΟΣ
ΠΑΠΑΠΑΥΛΟΥ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΠΑΠΑΣΙΜΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΠΑΠΠΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ
ΠΑΤΣΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ
ΣΕΡΕΦΙΔΟΥ ΕΛΕΝΗ
ΣΜΠΟΡΟΥ – ΡΑΥΤΟΠΟΥΛΟΥ ΝΙΚΗ
ΣΠΙΓΓΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ
ΣΤΑΓΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΤΑΧΜΑΖΙΔΗΣ ΟΜΗΡΟΣ
ΤΕΜΟΥΡΤΖΙΔΗΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ
ΤΡΙΜΗΣ ΠΑΝΤΕΛΗΣ
ΧΑΤΖΗΣΑΒΒΙΔΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ - ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΩΝ - ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ 

15 Μαΐ 2017

Το σενάριο της "Μεγάλης Αλβανίας" Το σενάριο της "Μεγάλης Αλβανίας"

Έχει βάση η συχνή αναφορά των Αλβανών ηγετών στην Αλβανία, στο Κόσσοβο (Κοσυφοπέδιο) και στην κοιλάδα του Πρέσεβο ΕΝΤΟΣ της Σερβίας για: «Μεγάλη Αλβανία»; Ή, εναλλακτικά, σε «Μικρή ένωση» Αλβανίας και Κοσσόβου; Γίνεται άραγε για λόγους «εσωτερικής κατανάλωσης»;; Με ευκολία στον δεύτερο λόγο θα αναφερθεί πλήθος «έγκυρων» αναλυτών στην Αθήνα, όπως ακριβώς πράττουν και για την Τουρκία. Κατ΄ αυτούς, δεν υπάρχουν απειλές. Αδυνατούν να διαβάσουν ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟΥΣ και ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΥΣ, πιστοί στην ευκολία της ερμηνείας τους.
Είναι όντως έτσι; ¨Η μήπως πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι...
παράμετροι προκειμένου η Χώρα μας να είναι προετοιμασμένη δια παν ενδεχόμενον; Τις ίδιες αυταπάτες έχουν και ξένοι δημοσιογράφοι –αν και αυτοί «δικαιολογούνται» λόγω απόστασης… Διαβάζουμε ότι ειδικοί αναλυτές δήλωσαν στη Deutsche Welle (DW) ότι η απειλή των Αλβανών για αλλαγή συνόρων ενδέχεται να χρησιμοποιείται ως μέσο πίεσης προς την ΕΕ προκειμένου να υιοθετήσει ηπιότερη πολιτική απέναντι σε κράτη με κατά πλειοψηφία αλβανικό πληθυσμό….
Οι πρόσφατες δηλώσεις του Έντι Ράμα και του Χασίμ Θάτσι «δεν θα πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά υπόψη», επισημαίνει με αρκετή ευκολία ο γεννημένος στο Κόσσοβο Έρντοαν Σίπολι, βοηθός κοσμήτορα στη Σχολή Δημόσιων και Διεθνών Σχέσεων του Διεθνούς Πανεπιστημίου της Βιρτζίνια. Όπως δήλωσε στη Deutsche Welle (DW), «αυτό που ελπίζουν να πετύχουν οι Αλβανοί ηγέτες είναι να αποσπάσουν περισσότερες ψήφους από τις πλέον εθνικιστικές ομάδες». Εκτίμησή του είναι ότι «η πλειοψηφία των Αλβανών, από όσο είμαι σε θέση να παρατηρήσω, θεωρούν ότι ο καλύτερος τρόπος για να είναι ενωμένοι είναι υπό την ομπρέλα της Ε.Ε.».
Κι΄ όμως, η «Μεγάλη Αλβανία» δειλά δειλά έρχεται στο προσκήνιο, οι Αλβανόφωνοι της Βαλκανικής υιοθετούν έναν επικίνδυνο Αναθεωρητισμό. Το διαπιστώσαμε πρόσφατα με την υιοθέτηση της λεγόμενης «κοινής Πλατφόρμας» που υποστηρίζουν όλα τα αλβανόφωνα κόμματα που δρουν εντός των Σκοπίων (FYROM) που υιοθετήθηκε κατόπιν πιέσεων των Τιράνων. Την ίδια στιγμή που οι Αλβανοί παραμένουν πιστά «σκυλιά» της Τουρκίας.
Την ώρα που γίνονται όλα τούτα, ο υπουργός Παιδείας Γαβρόγλου θεωρεί ότι ήλθε η κατάλληλη στιγμή για να προχωρήσει σε περαιτέρω ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ της Ιστορικής συνέχειας του Ελληνισμού δια μέσου των σχολικών βιβλίων. Έτσι, τα «νέα σχολικά βιβλία» επιλέγονται να τα συγγράψουν γνωστοί ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ (όπως ο Χάρης Αθανασιάδης που έχει χαρακτηρίσει την Πηνελόπη Δέλτα εθνικίστρια, και ο Πολυμέρης Βόγλης που υποστηρίζει τη μετονομασία των Σκοπίων σε Μακεδονία και αποκαλεί τα Δεκεμβριανά «επανάσταση που χάσαμε»…)
Άντε να επιβιώσεις με τους γειτονικούς ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟΥΣ και ΑΝΑΘΕΩΡΗΤΙΣΜΟΥΣ, παραιτούμενος από την Ιστορική σου διαδρομή και την Γεωγραφική σου θέση, παριστάνοντας το «κάτι άλλο».,νομίζοντας ότι θα σε σεβαστούν!
Κακό πράγμα η ιδεολογική και ιδεοληπτική τύφλα…
 
Γιώργος Παπαγιαννόπουλος
 

8 Μαΐ 2017

Εντείνεται η κρίση στα γειτονικά Σκόπια (FYROM)

Οι Εθνοτικές αντιθέσεις αναδείχτηκαν ΚΑΘΟΡΙΣΤΙΚΕΣ για το παρόν και το μέλλον της γειτονικής Χώρας (όπως συμβαίνει παντού άλλωστε, κοινώς παραδεκτόν: τα ΕΘΝΗ είναι σημεία Αναφοράς. Οι μόνοι διαφωνούντες με αυτό είναι οι οπαδοί των δύο άκρων που ΠΕΡΙΕΡΓΩΣ ΣΥΜΠΛΕΟΥΝ : οι «οπαδοί» της Παγκοσμιοποίησης και οι «διεθνιστές»-«δικαιωματιστές» της σύγχρονης αριστεράς)
Στην κρίση που έχει ξεσπάσει εδώ και καιρό στην γειτονική FYROM, κατόπιν άρνησης του Πρόεδρου της Χώρας Γκιόργκι Ιβάνοφ, να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο πλειοψηφών Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα (SDSM), με την αιτιολογία ότι θα συγκυβερνήσει με τα δύο Αλβανικά κόμματα, απάντησε ο επικεφαλής Ζόραν Ζάεφ: ότι παραβιάζει το Σύνταγμα και προστατεύει το κόμμα VMRO-DPMNE ώστε να μην γίνει η παράδοση της εξουσίας και το πρώην κυβερνών κόμμα να μην βρεθεί ενώπιον των ευθυνών του.
. Ο Ζόραν Ζάεφ σε συνέντευξή του την Τετάρτη στο βουλγαρικό τηλεοπτικό κανάλι bTV, διέψευσε ότι έχει στην «ατζέντα» του την αλλαγή του Σκοπιανού κρατιδίου σε αλβανοσλαβικό, δήλωσε κατηγορηματικά ότι δεν είναι δυνατή η υιοθέτηση της αλβανικής γλώσσας ως δεύτερης επίσημης γλώσσας των Σκοπίων και διέψευσε τους φόβους των (ψευδο)«μακεδόνων» για καντονοποίηση της χώρας. Τα Σκόπια, όπως διαβεβαίωσε, θα διατηρηθούν ως ενιαία κρατική οντότητα.
Τέλος, απέρριψε την ύπαρξη «αλβανικής πλατφόρμας», την οποία ωστόσο έχουν παραδεχτεί οι Αλβανοί, και επεσήμανε ότι το πρόγραμμα της κυβέρνησης που θα συγκροτήσει θα εγγυάται τη διατήρηση ενιαίου κράτους, την νομιμότητα στη χώρα.
.Από την πλευρά του, ο Νικόλα Γκρούεφσκι και οι βουλευτές του VMRO-PMNE συντηρούν την ένταση και δεν αποδέχονται την εκλογή του (Αλβανού) Ταλάτ Τζαφέρι ως προέδρου της Βουλής από την πλειοψηφία των βουλευτών, παρά την αναγνώριση στήριξη που υπήρξε από την EE, τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ.
Την Τρίτη από το πρωί οι βουλευτές του VMRO-DPMNE έσπευσαν να συγκεντρωθούν και να παραμείνουν στο γραφείο του προέδρου της Βουλής, μέσα στο κτίριο του Κοινοβουλίου, το οποίο συνεχίζει να κατέχει ο πρώην πρόεδρος και στέλεχος του κόμματος Τράικο Βελιάνοφσκι, αρνούμενος να το εγκαταλείψει.
Με τον τρόπο δείχνουν ότι θα εμποδίσουν να εγκατασταθεί ο Τ. Τζαφέρι και να ασκήσει τα καθήκοντά του.
Σε αδιέξοδο η γειτονική Χώρα, αλλά κυρίως: το εφεύρημα του (ψευδο) «μακεδονισμού».

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

29 Απρ 2017

Για το «έκτακτο συνέδριο του ΠΑ«ΣΟ».Κ και την μάχη των Μηχανισμών 


Κι΄ όμως: Συμβαίνει εν έτει 2017, στην δύσμοιρη Μνημονιακή Ελλάδα.. στο κόμμα που έχουν μέγιστη ευθύνη για το σημερινό κατάντημα της Χώρας, διεξάγεται εσωτερικά πάλη Μηχανισμών για την επικράτηση του ενός ή του άλλου! Ο Κόσμος, ο πλανήτης αλλάζει, όχι όμως και το εναπομείναν ΠΑ«ΣΟ»Κ. Αντί με θάρρος και ιστορική ευθύνη να έχει ΑΥΤΟΔΙΑΛΥΘΕΙ εδώ και χρόνια, αφήνοντας τα υπόλοιπα στους ιστορικούς του μέλλοντος, συνεχίζει το μαλλιοτράβηγμα εντός του και με τους περιστασιακούς συμμάχους του της λεγόμενης «Δημοκρατικής Συμπαράταξης». Έτσι μόλις η πρόεδρος του κ.α Φώφη Γεννηματά αισθάνθηκε ότι απειλείται από την στάση διαφόρων μελών της Κ.Ε. στην τελευταία συνεδρίαση του Σαββάτου, αντέδρασε με τον «κλασσικό τρόπο» που αντιδρούσαν πάντα όλοι οι Επικεφαλής του ΠΑ «ΣΟ»Κ κάθε φορά που ένιωθαν ότι αμφισβητείτε η ΑΠΟΛΥΤΑΡΧΙΑ τους. Έτσι και τώρα , για πολλοστή φορά, η κ.α Φώφη Γεννηματά διαλύει την Κ.Ε. επειδή θεωρεί ότι «δεν την ελέγχει». Προκύπτει το εξής απλό και παράλληλα ΑΜΕΙΛΙΚΤΟ ερώτημα (ξανά- εδώ έχουμε αναφερθεί στο θέμα πολλάκις διαχρονικά). Είναι δυνατόν να επικαλείσαι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ για την Κοινωνία και την Χώρα, όταν δεν ΕΦΑΡΜΟΖΕΙΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΝΤΟΣ του κόμματος σου;;
.Τι έκανε λοιπόν η κ.α Φώφη Γεννηματά; Εξήγγειλε έκτακτο συνέδριο του κόμματος, καταργώντας στην ουσία τα εκλεγμένα του όργανα
Σε ομιλία της στην Κοινοβουλευτική της Ομάδα, γεμάτη αιχμές ενάντια στην «ομάδα Ανδρουλάκη», η κ.α Φώφη Γεννηματά έκανε λόγο για μηχανισμούς, παλαιοκομματικές πρακτικές και παρασκηνιακές διεργασίες που γίνονται νύχτα με στόχο τη διάλυση του κόμματος, καθαίρεσε τον Στέφανο Ξεκαλάκη, αλλά και το Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος. Έτσι, έκανε η ίδια αυτό το οποίο ΚΑΤΑΓΓΕΙΛΕ: Διέλυσε τα εκλεγμένα όργανα του κόμματος της.
«Δεν λύνονται έτσι οι πολιτικές διαφορές στα δημοκρατικά κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ δε μπορεί να λειτουργεί με διορισμένους.» επισήμανε ο καταργηθείς Γραμματέας Στέφανος Ξεκαλάκης, υπογραμμίζοντας- παρά την ΑΓΝΟΙΑ του ότι από την Ίδρυση του κόμματος το 1974 έως σήμερα, είναι αυτό το ΚΥΡΙΟ ΖΗΤΗΜΑ που το ΤΑΛΑΝΙΖΕΙ.
Μακρά και επίπονη η πορεία προς την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ , και για την Χώρα και εσωκομματικά …(για τα κόμματα που θεωρούνται από το Σύνταγμα της Χώρας ως «θεσμοί»…)



ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ

8 Απρ 2017

ΛΑΜΠΡΙΑΤΙΚΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΑΣΥΝΘΕΣΗ


Ένα μικρό Βυζάντιο, στο Κέρας της Αφρικής




Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, Αιθιοπία (Αβυσσυνία), Ένα μικρό Βυζάντιο στο Κέρας της Αφρικής, Γόρδιος, 2016. 
«Γυρίσαμε διψασμένοι από τη Δύση»
Του Δημήτρη Ναπ. Γιαννάτου από την Ρήξη φ. 132


Ο α-εθνικός και συχνά άπατρις «πολίτης του κόσμου», επέβαλε και το τουριστικό ανάλογό του, τον άνθρωπο που εκθειάζει το «ξένο», ταυτόχρονα με την απέχθεια του οικείου και του τόπου του, λιγωμένος μόνο για το «εξωτικό» και το πλανητικά ιν. Στοιχεία τα οποία ψάχνει οπουδήποτε αλλού, εκτός της Ελλάδας. Έτσι, ο «ψαγμένος» τουρίστας, εκθειάζοντας τη «διαφορετικότητα», επιταχύνει τον πολυπολιτισμικό χυλό της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, αρνούμενος το εθνικώς μοναδικό και οικείο.
Ο συγγραφέας Γιώργος Παπαγιαννόπουλος, κάνει ακριβώς το αντίθετο. Aπ’ τον τόπο του, που έχει «όνομα, σώμα και θρησκεία», ξεκινά ως αληθινός περιηγητής, δηλαδή ταξειδιώτης (με ει)- βυζαντινή γραφή, από την Άλωση έως τον 19ο αιώνα –επειδή συνειδητά και ασυνείδητα, δεν θέλει να είναι ιδιώτης. Αλλά επιδιώκει να είναι παρών, γνωρίζοντας μια άλλη, «ξένη» κουλτούρα, μ’ έναν τρόπο υγιή και ανθρώπινο . Αυτό που νιώθει ντόπιο και οικείο μέσα του, το συναντά και το ανακαλύπτει και στην Αιθιοπία, κατανοώντας τις διαφορές. Πατώντας σε στέρεα γη, απλώνεται και αφήνεται στον πολιτισμό της χώρας. Στις ερήμους, τα ξενοδοχεία, στο φαγητό και τις γεύσεις, στα παράδοξα και τις παραδόσεις, στα αεροδρόμια και τα μαγαζιά των ντόπιων.
Αρχαίοι χρόνοι, ελληνιστικοί χρόνοι, ο «ένδοξος βυζαντινισμός μας», η ορθοδοξία, η σύνθεση, να τα ερμηνευτικά κλειδιά του συγγραφέα, για να ανακαλύψει την περίκλειστη χώρα Αιθιοπία. Με θυμίαμα και σκόνη, «Μέγα πλήθος, μέγα πάθος», όπως περιγράφει.
Το Βυζάντιο είναι παρόν στην αφήγηση του Γ.Π. Αναστοχαζόμενοι, πόσο συνθετικός και …μεταμοντέρνος, υπήρξε ο βυζαντινός πολιτισμός. Στην Αιθιοπία βλέπουμε να συγκλίνουν, σ’ ένα χαρμάνι μοναδικό, η βυζαντινή ένωση δύο φιλοσοφιών: του χριστιανικού και του ελληνικού, με την πολύχρωμη εντοπιότητα, σ’έναν ιδιαίτερο τόπο για να απαγκιάσει ο κεντρικός ρόλος του προσώπου.
Έτσι, συνειδητοποιούμε πόσο ανερυθρίαστα η σύγχρονη ιστορία αποδομεί, στην ουσία, το ανατολικό ευρωπαϊκό τμήμα της.
Πολλοί μελετητές ανιχνεύουν μια πρώιμη νεωτερικότητα στις πνευματικές και πολιτικές συνθέσεις και ρήξεις του Βυζαντίου. Σε πρωτόλεια μορφή -που αιώνες αργότερα θα ξαναβρεί η Δύση – συναντάμε θέματα όπως: ένα κοινωνικό συμβόλαιο ανάμεσα στις υποχρεώσεις του αυτοκράτορα και τα δικαιώματα των υπηκόων (ο αυτοκράτορας ήταν «ελέω θεού» εστεμμένος, δεν κυβερνούσε «ελέω θεού»), έναν ταυτόχρονο διαχωρισμό και σύνθεση κράτους-Εκκλησίας, οντολογικές μεταφυσικές ανησυχίες σε ένα νέο πλαίσιο, την αστική εμπορική δραστηριότητα, μια σχεδόν μεταμοντέρνα αγιογραφία, την πρώιμη πανεπιστημιακή εκπαίδευση, το βυζαντινό νομοθετικό έργο, σπέρματα των σύγχρονων επαγγελματικών ενώσεων στους βυζαντινούς συνεταιρισμούς. Τέλος, προσθέτουμε την ανάγκη για πολιτική συμμετοχή του ανθρώπου, ζυμωμένη με θεολογικές ή θρησκευτικές διενέξεις, ορίζοντας μια θρησκευτική πολιτική ή μια πολιτική θρησκευτικότητα.
Ο Γ.Π., παραμένοντας ένα ενεργό πολιτικό πρόσωπο, προσεγγίζει αναλόγως την περιήγησή του. Οι περιγραφές του, από τις πιο καθημερινές μέχρι τις πιο επεξεργασμένες, δροσίζονται από την ευρύτερα πολιτική του ματιά. Το βιβλίο είναι ένα «πολιτικό βιβλίο», γιατί συμμετέχει ο ταξειδιώτης μας, ως όλον. Με το σώμα του, με τις αισθήσεις του, με τη γνώση της ιστορίας και της πολιτικής, με την περιέργεια, με τον χαρακτήρα του, με τις αντιπαραθέσεις, με την ενεργή συμμετοχή ταξειδιωτική παρέα του..
Ο συγγραφέας μας βυθίζεται στη χώρα αυτή, για να «ζήσει», μέσα στα χωριά και τις πόλεις, αξιοποιώντας όλον αυτόν τον θεωρητικό και πολιτισμικό εξοπλισμό. Θα επισκεφτεί μουσεία, θα λειτουργηθεί στις εκκλησιές της, οι οποίες έχουν θρησκευτικές βουνοκορφές την Αγία Τριάδα, που είναι διάχυτη παντού, και τον Άη Γιώργη (αρχετυπικό Άγιο-μύθο στις περισσότερες λαϊκές παραδόσεις, ως ο αγωνιστής – μάρτυρας που σκοτώνει το «τέρας»). Θα θαυμάσει και θα σεβαστεί, θα εντυπωσιαστεί, θα κρίνει και θα συγκρίνει, θα θυμώσει και θα τσακωθεί ως φυσιολογικά δρων περιηγητής, για να γνωρίσει, πραγματικά, μια άλλη κουλτούρα.
Μας μιλά για το πρώτο ανθρωποειδές, τη Λούση 2,5 εκατ. ετών, αλλά και τους σύγχρονους Χαϊλέ Σελασιέ, τον Μεγκίστου και τη σοβιετική εποχή, τον Αρθούρο Ρεμπώ, τον αντιαποικιακό αγώνα, τη χρησιμοποίηση της Αιθιοπίας στους γεωπολιτικούς συσχετισμούς και αργότερα στους αντιιμπεριαλιστκούς αγώνες και την ανάπτυξη «εν υπαναπτύξει» της χώρας. Μαζί με τις αφρικανικές δοξασίες και την ελληνική κοινότητα.
Έτσι θα επιβεβαιώσει την ιδιοπροσωπία κάθε λαού, μέσω της ιστορίας, μέσω της αφομοίωσης της αιθιοπικής γεωγραφίας και της ντόπιας μικτής αρχιτεκτονικής στη θρησκευτική παράδοση. Μια ντόπια βυζαντινή ορθοδοξία, που εξελίχθηκε σ’ ένα κράμα χριστιανικών και αφρικανικών εθίμων. Και πάντα με γλώσσα ζωντανή, από το λόγιο στο λαϊκό και από το ροκ στο δημώδες.